Podróż przez region Isan w Tajlandii była wspaniałym przeżyciem, głównie ze względu na liczne parki narodowe i zapierającą dech w piersiach rzekę Mekong. Tym razem nie odwiedzałem zbyt wielu świątyń, głównie dlatego, że po obejrzeniu ich tak wielu w ciągu ostatnich kilku lat czułem lekki przesyt. Wat Phu Tok to jednak zupełnie inna bajka i totalnie mnie zachwyciła.
Jak dotrzeć do Wat Phu Tok?
Do świątyni można dojechać z Nakhon Phanom , Udon Thani lub Nong Khai i ze wszystkich tych miejsc zajmie to około 2,5 – 3 godziny. Alternatywnie można dojechać autobusem do Bueng Kan i tam zorganizować dalszy transport, wynajmując samochód/skuter lub organizując taksówkę. Jak zawsze w Tajlandii, najlepiej podpytać o aktualne opcje w miejscu zakwaterowania.
Niektóre świątynie w Tajlandii są naprawdę wyjątkowe!
Kiedy jechać?
Świątynię można zwiedzać o każdej porze roku. Pora sucha trwa od listopada do marca. W tym czasie jest słonecznie, gorąco a wilgotność powietrza jest dość niska.
Moja wizyta przypadła na maj i niestety nie był to najlepszy okres, bo było piekielnie gorąco i wchodzenie po schodach oraz spacer wokół skały nie były łatwe.
Imponujące konstrukcje dla pieszych wokół góry
Zwiedzanie
Nie miałem żadnych problemów ze znalezieniem miejsca parkingowego na terenie świątyni. Zrozumiałe jest, że nie było zbyt wielu chętnych do zwiedzenia podczas fali upałów, która panowała nad Tajlandią w tym czasie z temperaturą powyżej 45 C każdego dnia. Rozsądnie byłoby zaplanować wizytę wczesnym rankiem lub późnym popołudniem.
Wat Phu Tok
Wokół parkingu znajduje się oddzielna świątynia z pięknym jeziorem oraz Atthaborikhan Museum Chedi Phra Ajarn Juan Kulchetto , poświęcone założycielowi całego miejsca.
Teren w pobliżu parkingu
Chwyciłem butelkę z wodą i zacząłem wspinać się po drewnianych schodach na skalistą górę Phu Thok. Mimo że drzewa rzucały cień, często zatrzymywałem się, aby otrzeć pot z czoła i złapać oddech.
Wat Phu Tok jest z pewnością jedną z najbardziej wyjątkowych i ekscytujących świątyń, które odwiedziłem w Tajlandii. Całe doświadczenie przypominało mi trochę mi wizytę w górskiej świątyni Wat Chalermprakiat w prowincji Lampang w 2022 roku.
Jedna z jaskiń z mnóstwem posągów
Góra Phu Tok ma 359 metrów wysokości, a nazwa oznacza „samotną górę”. Rzeczywiście, nie ma żadnych innych znaczących szczytów w tej okolicy. Ze względu na izolację od świata zewnętrznego wydawało się, że jest to idealne miejsce do medytacji, a budowę zainicjował Phra Ajarn Juan Kulchetto, jeden z najbardziej czczonych mnichów w Tajlandii. Na siedmiu poziomach utworzono drewniane chodniki oraz schody, aby połączyć miejsca medytacji, świątynie i posągi Buddy. Numer siedem nie jest tu przypadkowy, ponieważ odnosi się do siedmiu etapów przebudzenia, które prowadzą do nirwany. Budowę ukończono w 1980 roku, łącznie z chodnikami zapewniającymi 360-stopniowy panoramiczny widok na rejon Bueng Kan.
Nawigacja jest dość prosta i choć czasami trzeba zdecydować czy skręcić w lewo lub w prawo, nie ma to większego znaczenia. Prędzej czy później i tak trafisz na najwyższy poziom. Należy pamiętać, że spacer drewnianymi chodnikami zawieszonymi na krawędzi klifu nie jest czymś przyjemnym dla osób z lękiem wysokości. Konstrukcja jest stabilna, ale mimo to trudno wyzbyt się poczucie, że od ziemi dzieli Cię kilkaset metrów.
Imponujący chodnik wokół skałyZdecydowanie nie dla osób z lękiem wysokości
Na poziomie 5 zobaczysz duży głaz i mały pawilon z relikwiami Buddy i posągiem Ajarn Juana. Widoki są świetne i jest to dobre miejsce na uchwycenie chodników zainstalowanych na skalistej ścianie.
Pawilon z relikwiami BuddyPawilon i pobliski krajobraz
Szczyt Wat Phu Tok znajduje się na poziomie 7, który jest w większości zarośnięty. Jeśli zdecydujesz się na jego obejście (co polecam), po drodze będą dwa fajne miejsca z prześwitami gdzie można zrobić zdjęcia krajobrazu.
Schodząc w dół starałem się korzystać z innych chodników i schodów niż w drodze na górę. Całe zwiedzanie zajęło mi około 2 godzin, w dość spokojnym tempie. Było warto! Niektóre chodniki mogą wyglądać trochę przerażająco, ale przejściu towarzyszy pozytywny dreszczyk emocji.
Inne miejsca do odwiedzenia
Jak już wspomniałem, zwiedzanie Wat Phu Tok powinno zająć od 2 do 3 godzin. Jeśli masz własny transport, możesz wypełnić pozostałą część dnia niektórymi z atrakcji wymienionych poniżej.
Wodospad Chet Si
Z parkingu do wodospadu jest około 1 kilometr. Do eksploracji jest kilka poziomów, ale uważaj, ponieważ skały mogą być śliskie. Najlepiej zaplanować wizytę w porze deszczowej, w przeciwnym wypadku może nie być zbyt wiele wody.
Niestety, wyschnięty wodospad Chet Si
Wodospad Tham Phra
Podczas mojej majowej wizyty w wodospadzie nie było wody, ale wciąż było to malownicze miejsce. Klify robią wrażenie, a naturalne baseny wypełnione wodą są idealne do ochłody. Aby się dostać do wodospadu, musisz odbyć krótką przejażdżkę łodzią, co zwykle kosztuje około 50 THB za osobę za podróż w obie strony, ale jeśli podróżujesz w pojedynkę, być może trzeba będzie zapłacić więcej.
Skała Trzech Wielorybów (Three Whale Rock)
Kolejna ciekawa formacja skalna w regionie z niesamowitymi widokami na rejon Isan i rzekę Mekong w oddali. Autobus na górę wraz z przewodnikiem kosztuje 500 THB za przejazd i może pomieścić do 8 osób. Zatrzymuje się na 5 przystankach, w tym przy Skale Trzech Wielorybów. Żółta taśma przy krawędzi skały wyznacza granicę do której można bezpiecznie podejść.
Park Narodowy Phu Langka
Świetny park z dobrze utrzymanymi trasami. Najpopularniejszy z nich prowadzi do Jaskinii Nakee, a jego przejście zajmuje około 3 godzin w obie strony. Poziom trudności jest umiarkowany. Wybierając się na górę należy wynająć co najmniej jednego przewodnika na grupę nie większą niż 10 osób. Nie trzeba rezerwować z wyprzedzeniem, ale zaleca się rozpocząć wędrówkę wcześnie rano, aby uniknąć upału. W porze deszczowej wzdłuż szlaku znajduje się piękny wodospad. Park wydaje się być zamknięty w maju. Opłata za wstęp wynosi 200 THB dla obcokrajowców.
Jaskinia Naka
Trekking w obie strony trwa około 4 godzin. Do pokonania jest wiele schodów, więc weź ze sobą dużo wody i coś słodkiego. Co czyni to miejsce wyjątkowym, to wyżłobienia w skałach przypominające skórę węża. W weekendy warto zarezerwować pieszą wycieczkę za pomocą aplikacji QueQ. Zostanie Ci przydzielony przewodnik, który również opowie więcej o jaskini i okolicznych górach.
Położony w prowincji Nakhon Ratchasima, Park Narodowy Khao Yai ma długą i fascynującą historię. Został założony jako pierwszy park narodowy w Tajlandii w 1962 roku i jest obecnie jednym z najpopularniejszych miejsc turystycznych w pobliżu Bangkoku. Są tu wspaniałe wodospady, lasy deszczowe, góry, a także słonie i inne niesamowite dzikie zwierzęta.
Jak dostać się do Khao Yai?
Park Narodowy Khao Yai znajduje się około 180 kilometrów na północny wschód od Bangkoku i podróż trwa około 3-4 godzin. Jeśli wybierzesz komunikację publiczną, najlepszą opcją będzie pociąg lub autobus z Bangkoku do Pak Chong. Dalej do bram parku można dojechać taksówką, tuk-tukiem lub wypożyczonym skuterem. Zajmie to blisko godzinę.
Połączenia między Bangkokiem a Pak Chong możesz sprawdzić na stronie na stronie 12Go.Asia.
Kiedy jechać?
Park można zwiedzać przez cały rok, jednak szanse na spotkanie słoni oraz wielkość wodospadów nie będą takie same.
Najgoręcej jest od marca do maja. Chociaż nie ma takiego skwaru jak w miastach, opady są znikome, co przekłada się na ilość wody w wodospadach. Nie są one zbyt imponujące, a niektóre mogą nawet całkowicie wyschnąć. Zaletą jest natomiast minimalna ilość pijawek.
Pora deszczowa trwa od czerwca do września. Wodospady wyglądają zjawiskowo, a szum wody słychać nawet z daleka. Roślinność jest zielona i gęsta. Niestety, jest bardzo dużo pijawek, więc trzeba zachować ostrożność i co jakiś czas sprawdzać nogawki i buty.
Od października do lutego średnie temperatury są najniższe w ciągu roku. Niebo jest bezchmurne, a widoczność znakomita. Ponieważ okres ten przypada tuż po zakończeniu pory deszczowej, wodospady nadal robią wrażenie, zwłaszcza w październiku. Jest to prawdopobnie najlepszy czas na zwiedzenie parku.
Gdzie się zatrzymać?
Postanowiłem na bazę w Pak Chong, które jest największym miastem w pobliżu parku narodowego. Polecam tę opcję osobom pracującym online, ponieważ znalezienie stabilnego internetu w terenie może być trudne. Pak Chong Hostel & Wildlife Tours okazał się świetnym wyborem. Pokój był prosty i tylko z wentylatorem, ale to mi wystarczyło. Właściciel odebrał mnie ze stacji kolejowej, zabrał na obiad, wynajął motocykl, wyjaśnił wszystkie informacje dotyczące Khao Yai, a nawet zaopatrzył w ochraniacze przed pijawkami. Zajmuje się on także organizacją wycieczek, co może być dobrą opcją, jeśli podróżuje się większą grupą. Jedyną wadą pobytu w Pak Chong jest odległość do bramy wjazdowej do parku narodowego. To około 30 km i 40 minut jazdy skuterem.
Dla tych, którzy nie potrzebują połączenia z internetem, najlepiej będzie zatrzymać się na jednym z kempingów lub w bungalowie na terenie parku. Daje to znacznie większe możliwości obcowania z dziką przyrodą o świcie i zmierzchu.
Co ze sobą zabrać?
To tropikalne środowisko i jest kilka rzeczy, które zdecydowanie warto mieć, aby Twoja podróż była przyjemna i bezpieczna.
1. Krem z filtrem UV
2. Środek odstraszający owady
3. Skarpety chroniące przed pijawkami
4. Nakrycie głowy
5. Okulary przeciwsłoneczne
6. Lekkie i wygodne ubranie
7. Buty trekkingowe lub adidasy
8. Woda
9. Przekąski
10. Płaszcz przeciwdeszczowy lub ponczo
11. Apteczka pierwszej pomocy
12. Aparat
13. Lornetka
14. Mapa parku
Bilet wstępu
Bilet jest dość drogi w porównaniu do innych parków narodowych w Tajlandii, ale biorąc pod uwagę jego wielkość, jest to zrozumiałe. Od maja 2023 roku dorośli cudzoziemcy płacą 400 THB, a dzieci 200 THB. Obywatele Tajlandii zapłacą oczywiście dużo mniej, 40 THB za osobę dorosłą i 20 THB za dziecko. Niestety, polityka podwójnych cen jest w tym Tajlandii dość powszechna. Jeśli wjeżdżasz do parku motocyklem lub samochodem, obowiązuje niewielka dodatkowa opłata.
Co warto zobaczyć w parku?
Świątynia Chao Phor Khao Yai
To pierwsze miejsce, jaki zobaczysz wjeżdżając do parku narodowego od strony Pak Chong. Świątynia została wzniesiona ku pamięci Jang Nisaisata, który chronił faunę i florę Khao Yai i był powszechnie szanowany przez miejscowych mieszkańców.
Punkt widokowy Km. 30
Tuż po minięciu świątyni, natkniesz się na ten piękny punkt widokowy w kierunku północnym. Rano często pod pasmem górskim pojawia się mgła, tworząc bajkowy krajobraz.
Szlak #3: Km. 33 – Nong Phak Chi
Dystans: 4.2 km w jedną stronę
Czas: 2.5 – 3 godziny
Szlak rozpoczyna się przy drodze, w pobliżu znaku informującym o km. 33. Mój gospodarz w Pak Chong gorąco polecał, aby wybrać się tu w pierwszej kolejności, najlepiej wczesnym rankiem bo wtedy są największe szansę na zobaczenie gibonów. Miał rację! To był najlepszy szlak w całym parku. Widziałem dzioborożce, gibony i kilka ciekawych owadów. Dźwięk wydawany przez gibony był niesamowity! Bliżej wieży obserwacyjnej Nong Phak Chi można było zobaczyć ślady słoni, które czasami zbliżają się do źródeł wody i lizawek solnych. Niestety, o tamtej porze nie widziałem żadnego.
Z wieży widokowej możesz wrócić na parking tą samą drogą lub kontynuować szlakiem w kierunku drogi asfaltowej i dalej już wzdłuż niej do km. 33. Przy odrobinie szczęścia, ktoś Cię podrzuci. W moim przypadku był to pracownik parku, który wracał z obserwacji zwierząt. Szlak można rozpocząć w godzinach od 8:00 do 14:00.
Szlak#5: Dong Tiw – Nong Phak Chi
Dystans: 5.5 km w jedną stronę
Czas: 3 godziny
Szlak można połączyć z #3 w jedną dużą pętlę. Rozpoczyna się on na poboczu Thanarat Road, około 200 m od centrum dla zwiedzających przy zbiorniku Sai Sorn i kończy w pobliżu wieży obserwacyjnej Nong Phak Chi.
Trasę można rozpocząć w godzinach od 8:00 do 14:00.
Szlak#4: Dong Tiw – Sai Sorn Reservoir
Dystans: 2.7 km w jedną stronę
Czas: 1.5 – 2 godziny
Ten jednokierunkowy szlak prowadzi do zbiornika Sai Sorn, pięknego miejsca do oglądania zachodu słońca. Jest to po prostu znacznie krótsza wersja szlaku nr 5. W porze deszczowej można zobaczyć tu mnóstwo kwiatów. Szlak łączy się również z #5 i #7.
Szlak#7: Thai-American Friendship Trail
Dystans: 2 km pętla
Czas: 1.5 godziny
Zaczyna się i kończy na skraju zbiornika Sai Sorn. Szlak upamiętnia długie i przyjazne relacje między Tajlandią a USA. Często spotykane dzikie zwierzęta to kiściec syjamski, bażant srebrny, gibony i dzioborożce.
Szlak#1: Visitor Center – Kong Kaew Waterfall
Dystans: 1.2 km pętla
Czas: 45 mins – 1 godzina
Szlak rozpoczyna się przy wiszącym moście za Visitor Center. To najkrótsza i najłatwiejsza trasa w Khao Yai. Są szanse na zobaczenie gibonów i różnego rodzaju ptaków. Na końcu szlaku znajduje się mały wodospad Kong Kaew. Nic nadzwyczajnego, ale przyjemne miejsce do odpoczynku pośród wulkanicznych skał.
Szlak #6: Visitor Center – Wodospad Haew Suwat
Dystans: 8 km w jedną stronę
Czas: 6 godzin
Najdłuższa i najtrudniejsza trasa w Khao Yai. Wiedzie ona zarówno przez las deszczowy jak i suchy, a także przez gaje bambusowe. Przy odrobinie szczęścia można spotkać słonie, gibony, niedźwiedzie czarne i dzioborożce. W niektórych miejscach szlak może nie być oczywisty, dlatego warto pomyśleć o zorganizowaniu przewodnika. Nagrodą za wysiłek jest dotarcie to jednego z dwóch najpiękniejszych wodospadów w parku.
Wędrówkę należy rozpocząć przed godziną 10.00. Szlak jest zamknięty od 1 lipca do 31 sierpnia.
Szlak #2: Kemping Pha Kluai Mai – Wodospad Haew Suwat
Dystans: 3 km w jedną stronę
Czas: 2 godziny
Ta ścieżka edukacyjna łączy dwa wodospady i wiedzie wzdłuż strumienia Lam Ta Khong. Niestety w maju poziom wody był bardzo niski więc trasa nie zrobiła na mnie dużego wrażenia. Z drugiej strony, gdy poziom wody spada, można zobaczyć ślady po lawie wypływającej z wulkanu setki milionów lat temu.
Wodospad Haew Suwat
Jeden z dwóch najbardziej imponujących wodospadów w Parku Narodowym Khao Yai. Strumień Lam Ta Khong spada 25 metrów w dół skały wulkanicznej. Z punktu widokowego, wodospad widoczny jest przez porastającą zbocze roślinność, ale dla znacznie lepszych wrażeń należy zejść stromymi schodami na sam dół. W porze suchej można dostać się do jaskini tuż za kurtyną wodną.
Zbiornik Sai Sorn
Malownicze miejsce na pikni, ze sporym parkingiem wzdłuż drogi. Popularne miejsce na sesje fotograficzne. W pobliżu przebiegają szlaki turystyczne #4, #5 i #7.
Punkt widokowy Pha Diaw Dai
Drewniana promenada ma około 450 metrów długości i prowadzi przez dziewiczy las, w którym panuje niezwykła atmosfera, szczególnie w deszczową i mglistą pogodę. Widoki ze skalistej krawędzi klifu na pasmo górskie Rom Khwang zapierają dech w piersiach.
Jadąc tutaj, po drodze miniesz punkt widokowy #3 (Viewpoint 3) na górze Yod Khao Khieo. Panorama też jest świetna, ale nie ma gdzie się zatrzymać i zaparkować samochód czy skuter.
Klif Pha Trom Jai
Znajduje się 600 metrów od Pha Diaw Dai, tuż obok wejścia do stacji radarowej Królewskich Tajskich Sił Powietrznych. Jego położenie 1290 metrów nad poziomem morza sprawia, że jest to najwyższy punkt widokowy w centralnej części Tajlandii, z pewnością jednak nie najpiękniejszy.
Wodospad Haew Narok
Haew Narok znajduje się w południowej części Parku Narodowego Khao Yai przy drodze 3077, około 23 km od Visitor Center. Prowadzi do niego doskonała droga przez gęsty las z dużą szansą na zobaczenie słoni, zwłaszcza późnym popołudniem i wieczorem. Jedź powoli!
Wodospad jest największym i najwyższym w parku (150 metrów). Z parkingu na punkt widokowy prowadzi kilometrowy szlak nad strumieniem Huay Samor Poon, a następnie stromymi schodami schodzi się w dół.
Według strony internetowej parku narodowego, obszar ten jest stałą częścią żerowisk dzikich słoni, co było przyczyną tragedii kiedy spadały one w dół wodospadu. Pierwszy raz miał miejsce 2 sierpnia 1992 r., kiedy grupa składająca się z 8 słoni zginęła podczas przekraczania strumienia na szczycie wodospadu Haew Narok. Od tego momentu stał się on znany jako „cmentarz słoni”. 5 października 2019 r. zginęło kolejnych 11 słoni.
Nocne safari
Dołączając do zorganizowanej wycieczki, możesz zobaczyć zwierzęta nocne, takie jak sambary, jeżozwierze, dzikie słonie, sowy i wiele innych. Zarezerwuj miejsce w centrum dla zwiedzających (Visitor Center) przed godziną 18:00. Trasa przejazd pick-upem z przewodnikiem ma długość około 10 km i jej pokonanie trwa około godziny. Cena to 600 THB za pojazd mieszczący do 10 osób.
Rafting
Pora deszczowa trwająca od lipca do października to najlepszy okres na spływ, ponieważ prąd wody jest silny i burzliwy. Hin Phoeng Rapids jest punktem początkowym, a następnie wycieczka jest kontynuowana na 2,5-kilometrowym odcinku z 6 bystrzami zwanymi Kaeng Hin Phoeng, Kaeng Phak Nam Lom, Kaeng Wang Bon, Kaeng Luk Seua, Kaeng Wang Sai i Kaeng Ngu Hao.
Ciekawe miejsca poza parkiem
Ban Tha Chang Spring
Popularne miejsce, gdzie miejscowi przychodzą na popołudniową kąpiel i by się zrelaksować. Bardzo czysta woda z dużą ilością miejsca do zabawy. Możesz także wypożyczyć kajak i przepłynąć się po małej rzece. Wstęp oraz parking są bezpłatne.
Muzeum Sztuki Khao Yai
Zaskakująco ciekawe miejsce z obrazami i rzeźbami lokalnych artystów. Nie przegap ogrodu, które jest pełny instalacji artystycznych. Wstęp wolny.
Świątynia Tham Sila Thong
Poproś mnicha o klucz do jaskini. Mimo otworu w suficie, w jej wnętrzu jest dość ciemno a oświetlenie nie działało, więc dobrze jest mieć własną latarkę.
Jaskinia Nietoperza (Bat Cave)
Nie jest to jaskinia, której wnętrze się zwiedza, a raczej punkt obserwacyjny na spektakl rodem z filmów dokumentalnych National Geographic. O zmierzchu tysiące nietoperzy wylatują z jaskini ciągłym strumieniem. Wyjątkowe i niesamowite przeżycie! Pokaz natury zwykle ma miejsce między 17:45 a 19:00 i trwa zaskakująco długo.
Wodospad Sarika
Piękna, kręta droga prowadzi do kolejnego wartego odwiedzenia wodospadu. Bilet wstępu dla obcokrajowców kosztuje 200 THB, a dla Tajów 40 THB. Podobnie jak w przypadku wszystkich innych wodospadów w tym regionie, najlepiej przyjechać tu w porze deszczowej.
Wodospad Nang Rong
Mały wodospad z bezpłatnym wejściem, ale niestety niezbyt dobrze utrzymany. Popularne miejsce piknikowe dla lokalnych mieszkańców.
Tama Khun Dan Prakarn Chon
Najdłuższa i największa tama w Tajlandii. Możesz przejść po niej pieszo lub wypożyczyć elektryczny pojazd i przejechać na drugą stronę. Oczywiście polecam spacer! Istnieje również możliwość wybrania się na wycieczkę łodzią po jeziorze i do pobliskiego wodospadu.
Nakhon Ratchasima, lub „Khorat”, jak jest częściej nazywany, jest największym miastem w prowincji Isaan w północno-wschodniej Tajlandii. Położone w pobliżu słynnych starożytnych khmerskich ruin Phimai, z dynamicznie rozwijającym się centrum miasta, Nakhon Ratchasima stał się popularnym celem turystycznym.
Jak dojechać na miejsce?
Z Bangkoku do Nakhon Ratchasima można dostać się na kilka sposobów.
Autobusem: Istnieje wiele połączeń autobusowych z Bangkoku. Podróż trwa około 4 godzin, a bilety można kupić na kilku głównych terminalach autobusowych w Bangkoku, ale prawdopodobnie najłatwiej będzie rozpocząć podróż na Mochit.
Pociągiem: Tajlandzka Kolej Państwowa oferuje kilka połączeń dziennie z Krung Thep Aphiwat Central Terminal Station lub Don Mueang do Nakhon Ratchasima. Podróż trwa około 4-5 godzin.
Samochodem: Podróż autostradą trwa około czterech godzin.
Samolotem: Nakhon Ratchasima ma lotnisko Khorat Airport (KKC), z bezpośrednimi lotami z Bangkoku. Lot trwa około godziny.
Szczegółowe połączenia możesz sprawdzić na 123Go.Asia
Widok z lotu ptaka na bramę Phon Saen
Kiedy jechać?
Miasto można zwiedzać o każdej porze roku. Pora sucha trwa od listopada do marca. W tym czasie klimat jest na ogół łagodny, stosunkowo suchy i z mniejszą wilgotnością.
Gdzie się zatrzymać?
Spędziłem dwie noce w Moonlight House i złego słowa nie mogę powiedzieć. Dobra lokalizacja w odległości spaceru od większości ciekawych miejsc, jest również parking i możliwość wypożyczenia skuterów. Obsługa jest również bardzo sympatyczna!
Co warto zobaczyć w Nakhon Ratchasima?
Wat Sala Loi
Świątynia znajduje się w północno-wschodniej części miasta, około 500 metrów od Rob Mueng Road. Została zbudowana przez bohaterkę Khorat Thao Suranari i jej męża w 1827 roku. Główną atrakcją Wat Sala Loi jest sala spotkań, w kształcie statku płynącego na falach. Wewnątrz sali znajduje się gigantyczny posąg Buddy. Na zewnątrz znajduje się gipsowa rzeźba Thao Suranari oraz mała pagoda zawierająca jej prochy. Są nawet małe, sztuczne wodospady, przy których można się zrelaksować.
Bramy miejskie
Nakhon Ratchasima była ważną bramą do północno-wschodniego regionu już od czasów Ayutthaya, zapobiegając inwazjom Khmerów. W tym celu zbudowano mur miejski oraz bramy. Brama Chumphon jest jedyną oryginalną, która przetrwała. Pozostałe: Phon Saen, Phon Lan, Chainarong czy Yamo zostały niedawno odbudowane.
Brama Phon LanBrama Yamo
Wat Phayap
Zdecydowanie miejsce niezwykłe z ciekawą historią. Kiedy opat Wat Phayap dowiedział się, że wysadzanie kamieniołomu w prowincji Saraburi zniszczyło piękną jaskinię, postanowił uratować kilka jej fragmentów i stworzyć pomieszczenie pełne stalaktytów, stalagmitów i posągów Buddy tuż obok swojej rezydencji.
Pomnik Thao Suranari (Ya Mo)
Posąg Thao Suranari stoi w centrum Nakhon Ratchasima i jest obiektem lokalnego kultu. Lady Mo, znana również jako Ya Mo (Babcia Mo), była żoną zastępcy gubernatora Nakhon Ratchasima (Korat), bastionu syjamskiej kontroli nad laotańskimi wasalami.
W 1826 roku król Wientianu najechał Syjam, dążąc do całkowitej niepodległości. Jego siły zajęły miasto i ewakuowały mieszkańców z zamiarem przesiedlenia ich do Laosu. W tym momencie na scenę wchodzi Lady Mo. Istnieje kilka wersji legendy. Jedna z nich mówi, że namówiła lokalne kobiety, by te uwiodły żołnierzy Laosu. Według kolejnej, po prostu ich upiła. Jeszcze jedna mówi, że zażądała od najeźdźców noży, aby można było przygotować jedzenie, a następnie oddała je uwięzionym mężczyznom, którzy przeprowadzili bunt. Rezultat był jednak taki sam, niezaleznie od wersji legendy. Tajowie przypuścili niespodziewany atak, ratując miasto.
Pomnik Thao SuranariJeszcze jeden pomnik w mieście
Muzeum Narodowe Maha Weerawong
Bardzo małe muzeum w parterowym budynku za biblioteką. Jest kilka ciekawych artefaktów, ale zwiedzanie kończy się w około pół godziny.
Wat Pha Narai Maha Rat
Świątynia wzięła swoją nazwę od posągu Wisznu, który znajduje się w sanktuarium. Posąg pochodzi od Khmerów i jest wykonany z piaskowca. Budowla jest ładnie położona na wyspie pośrodku małego jeziora, ale okolica sprawia wrażenie zaniedbanej.
Imponujące posągi Nagów przy wejściuŚwiątynia znajduje się na sztycznym jeziorze
Wat Sa Kaeo
Mała i spokojna świątynia obok sztucznego stawu wzdłuż drogi.
Galeria Sztuki
Para dwupiętrowych pawilonów zawiera różnorodne dzieła sztuki i eksponaty należące do tajskich królów. Położone w małym parku obok fragmentu fosy. Większość informacji jest dostępna tylko w języku tajskim. Wstęp wolny.
City Pillar Shrine
Bardziej niż ołtarz jest to duża ściana z ceramiki opowiadająca o bitwie z najeźdźcami z Laosu (tej, którą prawdopodobnie prowadziła Thao Suranaree).
Ludzie modlący się obok świątyni
W pobliżu Nakhon Ratchasima
Prasat Hin Phanom Wan
Koniecznie trzeba odwiedzić sanktuarium Khmerów, które prawdopodobnie zostało zbudowane w XV wieku i odnowione w XVIII i XIX wieku. Początkowo poświęcone religii hinduskiej, ale później stało się miejscem rytuałów buddyjskich. Główna pagoda zachowała się do dziś i sprawia, że miejsce to jest niezwykle piękne i klimatyczne. Przyjeżdża tu niewielu turystów, więc nie oczekuj przewodników ani sklepów. Jest to po prostu i na szczęście, spokojne miejsce ze starożytnymi budowlami.
Prasat Hin Phanom Wan
Prasat Non Ku
Jest to niewielkie skupisko ruin z cegły i piaskowca, na planie prostokąta zwróconego na wschód. Na podstawie dowodów archeologicznych przyjmuje się, że w X wieku był to hinduski zespół budynków religijnych w starożytnym stylu khmerskim.
Prasat Non Ku
Prasat Muangkhaek
Ta duża starożytna ruina znajduje się 600 metrów od Prasat Non Ku i jest zbudowana z cegieł i piaskowca na planie prostokąta zwrócona w kierunku północnym. Przypuszcza się, że budynek ten mógł być kolejną hinduską świątynią w tym regionie. Został zbudowany około X wieku.
Prasat MuangkhaekPrasat Muangkhaek
Stanowisko Historyczne Mueang Sema
Mueang Sema to duże starożytne miasto otoczone fosą i podzielone na miasto zewnętrzne i wewnętrzne. Zewnętrzne miasto było większe od strony północnej, gdzie znaleziono trzy antyczne pomniki. W centrum miasta wykopano kwadratową fosę lub staw. Zabytki wewnętrznej części znajdują się w 6 miejscach. Niektóre z nich to religijne centra religii bramińskiej, takie jak Prasat Prathan, zbudowane w stylu khmerskim z cegły. Ponadto w Muean Sema znaleziono szkielety pochowane rytualnie w pozycji leżącej, noszące brązowe pierścienie, a także ceramikę, żelazne narzędzia i szklane koraliki.
Mueang Sema rozwijało się od późnej epoki prehistorycznej, około XIII-XIV wieku ery buddyjskiej. W tym okresie pod wpływem kultury Dvaravati powstały buddyjskie miejsca kultu religijnego. Później, około XV-XVI wieku ery buddyjskiej, wpływ kultury Khmerów spowodował pojawienie się budowli hinduistycznych.
Mueang Sema
Wat Thammachak Semaram
Ten posąg leżącego Buddy wykonany z piaskowca jest najstarszym i największym w Tajlandii. Został zbudowany mniej więcej w XV-wieku ery buddyjskiej, mniej więcej w tym samym czasie co starożytne miasto Mueang Sema. Posąg jest zbudowany z dużych bloków czerwonego piaskowca ułożonych warstwami i wyrzeźbionych w kształt leżącego Buddy zorientowanego z północy na południe. Wysunięto hipotezę, że obszar ten był ważnym buddyjskim ośrodkiem religijnym starożytnego Mueang Sema.
Leżący BuddaWat Thammachak Semaram
Wat Ban Rai oraz Muzeum Luang Phor Koon
Wat Ban Rai to jedna ze słynnych świątyń w Nakhon Ratchasima. Wymaga to trochę wysiłku, aby się tam dostać, ponieważ jest to ponad godzina jazdy od centrum miasta.
Pierwotnie Wat Ban Rai był małym klasztorem, ale potem mnich Luang Pho Khun przekształcił go w dużą i dobrze znaną świątynię, którą możemy oglądać dzisiaj. Najciekawszym budynkiem jest zdecydowanie świątynia w kształcie słonia pośrodku wody. Na dachu znajdują się posąg chodzącego Buddy i posąg Luang Pho Khun. Muzeum Luang Pho Khun prezentuje nieco więcej szczegółów z życia słynnego mnicha.
Phimai
To urocze miasteczko słynie z XI-wiecznych ruin khmerskiego Parku Historycznego Phimai. To jedno z najbardziej imponujących i dobrze zachowanych stanowisk archeologicznych w Tajlandii. Na długo zanim stało się atrakcją turystyczną, miejsce to służyło jako ważny ośrodek religijny i polityczny Imperium Khmerów. Dziś odwiedzający Phimai mogą podziwiać niesamowity pokaz starożytnej architektury i misternych rzeźb, a także poznać bogate dziedzictwo kulturowe regionu. Więcej na ten temat przeczytacie w osobnym wpisie TUTAJ.
Farma Jima Thompsona
Piękne miejsce na spędzenie kilku godzin wśród kwiatów i błogi relaks. Otwiera się tylko w określonym okresie w ciągu roku, który zwykle przypada na grudzień. Sprawdź informacje z wyprzedzeniem na ich Facebooku, aby uniknąć rozczarowania.
Phimai, położone w tajlandzkiej prowincji Nakhon Ratchasima, to urocze miasteczko słynące z XI-wiecznych khmerskich ruin. To jedno z najbardziej imponujących i dobrze zachowanych stanowisk archeologicznych w kraju, tworzące Park Historyczny Phimai. Na długo zanim stało się atrakcją turystyczną, miejsce to służyło jako ważny ośrodek religijny i polityczny Imperium Khmerów. Dziś odwiedzający Phimai mogą podziwiać architekturę i misterne rzeźby, a także poznać bogate dziedzictwo kulturowe regionu.
Jak dotrzeć do Phimai?
Najszybszym sposobem na dotarcie do Phimai z Nakhon Ratchasima jest połączenie autobusowe ze stacji Terminal 2. Podróż trwa ponad godzinę, a bilety można kupić w autobusie.
Kiedy najlepiej się tam wybrać?
Ruiny można zwiedzać o każdej porze roku. Pora sucha trwa od listopada do marca. W tym czasie pogoda jest na ogół łagodna, słoneczna, stosunkowo sucha i z mniejszą wilgotnością.
Gdzie się zatrzymać?
Wypad do Phimai można łatwo zorganizować z Nakhon Ratchasima w ramach jednodniowej wycieczki. Ja również tak zrobiłem, więc nie szukałem noclegu. Jeśli chcesz spędzić w mieście trochę więcej czasu, z pewnością znajdziesz pokój na booking.com lub agoda.com. Benya Guest House wygląda na dobry stosunek jakości do ceny.
Co warto zobaczyć?
Prasat Hin Phimai
Świątynia znajduje się na jednym z końców tzw. „starożytnej drogi khmerskiej” prowadzącej z Angkoru i uważa się, że była ważnym punktem na mapie Imperium Khmerów. Większość budowli pochodzi z okresu od końca XI do końca XII wieku. Ponieważ mieszkańcy regionu Khorat byli buddystami już w VII wieku, świątynię poświęcono tradycji wadżrajana, która jest częścią mahajany.
Przed główną świątynią znajdowały się Prang Hin Daeng i Prang Bhramadatta, również na planie prostokątnej galerii z czworobocznymi wejściami. Te dwie budowle były połączone chodnikiem. Przed wejściem południowym znajdowało się przejście, które nazywano mostem Naga. Budynek z przodu był prawdopodobnie używany jako szatnia dla króla i szlachty przed odprawianiem ceremonii religijnych.
Po upadku królestwa Ayutthaya w 1767 r. podjęto próby utworzenia pięciu odrębnych państw, z księciem Teppipitem ustanawiającym Phimai jako jedno z nich, które rządziło wschodnimi prowincjami, w tym Nakhon Ratchasima. Jako najsłabszy z całej piątki, książę Teppipit został pokonany jako pierwszy i stracony w 1768 roku.
Muzeum Narodowe Phimai
Muzeum zawiera artefakty z Parku Historycznego Phimai oraz innych świątyń w regionie. Najlepiej odwiedzić je na samym początku, aby zrozumieć pełny kontekst i historię tego miejsca. Opłata za wstęp wynosi 100 THB dla obcokrajowców i 20 THB dla Tajów. Niestety od maja 2023 r. muzeum było zamknięte z powodu remontu i nie wiadomo, ile on potrwa. Niektóre artefakty wystawione są na zewnątrz, więc nadal możesz się przejść i obejrzeć je za darmo. Pozostałości Bramy Północnej znajdują się w pobliżu muzeum, po drugiej stronie Tha Songkran Road.
Meru Brahmathat
W odległości krótkiego spaceru od wejścia do Prasat Phimai znajdują się ruiny Meru Brahmathat. Budowla nie jest w żaden sposób powiązana z Imperium Khmerów i pochodzi z XVIII wieku, czyli później ery Ayutthaya. Znajduje się na sztucznym wzgórzu i niestety nie jest w dobrym stanie. Dużo lepiej wygląda z dystansu niż z bliska.
Pratu Chai
Brama południowa jest najbardziej nienaruszoną i godną uwagi z trzech zachowanych bram miejskich Phimai z XIII wieku. Została zbudowana przez króla Dżajawarmana VII i znajdowała się na drodze do Angkor.
Sai Ngam
To musi być największe drzewo figowe, jakie kiedykolwiek widziałem! jest to bardzo znaczący symbol w buddyzmie, ponieważ uważa się, że Budda doznał oświecenia siedząc w cieniu figowca. Drzewo rozrasta się, wypuszczająć wici ze swoich gałęzi, które mogą zapuścić korzenie i uformować nowe drzewo. Jest to przyjemne miejsce do spacerów i wieloma straganami sprzedającymi przekąski.
Stanowisko archeologiczne Banprasat
Wykopaliska obejmują ceramikę i miejsca pochówku społeczności rolniczej sprzed około 3000 lat. Na miejscu jest też małe muzeum z objaśnieniami w języku angielskim. Wieś położona jest około 15 km od Phimai. Wstęp bezpłatny.
Pomnik Thung Samrit
Miejsce to było polem bitwy między ludem Khorat a żołnierzami Laosu za panowania króla Ramy III. Kapliczka została zbudowana przez mieszkańców w 1988 roku, aby oddać hołd bojownikom.
Cat Tien to jeden z najbardziej znanych parków narodowych w Wietnamie. Znajduje się w południowej części kraju i posiada wyjątkowy i różnorodny ekosystem, który obejmuje lasy tropikalne, tereny podmokłe, a nawet suchy, wiecznie zielony las. Odwiedzający mają szansę spotkania wielu dzikich zwierząt, w tym rzadkie gatunki ptaków, naczelnych i gadów. Ten park jest nie tylko rajem dla miłośników przyrody, ale oferuje również aktywności dla tych, którzy szukają odrobiny przygody. Od jednodniowych wędrówek po kilkudniowe biwakowanie — każdy znajdzie coś dla siebie. Spędziłem tu 2 pełne dni i wyjechałem z mieszanymi wrażeniami. Pozwól, że pokażę Ci, co Park Narodowy Cat Tien ma do zaoferowania i co mnie rozczarowało.
Jak dotrzeć do Cat Tien?
Z Ho Chi Minh City można dojechać autobusem ze wschodniego dworca autobusowego Mien Dong do miasta Dai Ninh, położonego na obrzeżach Parku Narodowego Cat Tien. Dalej można złapać taksówkę lub moto-taksówkę do parku. Alternatywnie, jeśli podróżujesz z innych miast w Wietnamie, możesz dotrzeć autobusem lub pociągiem do Bao Loc lub Dalat i stamtąd zorganizować dalszy transport.
Różne opcje transportu możesz sprawdzić na stronie 123Go.Asia.
Na kiedy zaplanować wizytę?
Najlepszy czas na zwiedzenia Parku Narodowego Cat Tien to pora sucha, która trwa od grudnia do maja. W tym czasie pogoda jest znacznie bardziej przyjemniejsza.
Panorama rzeki i jeden z gibonów w Bear and Gibbon Rescue Center
Gdzie się zatrzymać?
Mój pobyt w Thuy Tien Eco Lodge okazał się jednym z najprzyjemniejszych doświadczeń w tej okolicy. Dostałem większy pokój niż początkowo zarezerwowałem, który był czysty, z klimatyzacją i prysznicem z ciepłą wodą. Internet był szybki i mogłem pracować online bez żadnych problemów. Właścicielka była niesamowicie pomocna i pomogła mi zorganizować czas w parku, a także dała kilka cennych wskazówek.
Co zabrać do Cat Tien?
To tropikalne środowisko i jest kilka rzeczy, które zdecydowanie warto ze sobą mieć, aby zwiedzanie było przyjemne i bezpieczne.
1. Krem z filtrem UV
2. Środek odstraszający owady
3. Skarpety chroniące przed pijawkami
4. Nakrycie głowy
5. Okulary przeciwsłoneczne
6. Lekkie i wygodne ubranie
7. Buty trekkingowe
8. Woda
9. Przekąski
10. Płaszcz przeciwdeszczowy lub ponczo
11. Apteczka pierwszej pomocy
12. Aparat
13. Lornetka
14. Plan parku
Opłata za wejście
Bilet na łódź przez rzekę Dong Nai, kosztuje 60.000 VND. Nie ma innego sposobu, aby dostać się do Parku Narodowego Cat Tien, więc musisz z niej skorzystać. Przeprawa zajmuje dosłownie minutę!
Wypożyczenie roweru
Istnieje kilka opcji wypożyczenia roweru: 30.000 VND za 1 godzinę, 100.000 VND za 4 godziny lub 150.000 VND za 8 godzin. Niestety rowery są w opłakanym stanie więc nie spiesz się i wybierz mądrze.
Wypożyczalnia znajduje się na lewo od Centrum dla Odwiedzających.
Rowery są niestety w kiepskim stanie
Zwiedzanie Cat Tien na własną rękę
Drzewo tungowe
W parku rośnie wiele wysokich drzew, które liczą sobie setki lat, a jednym z nich jest Tung Tree o wysokości 20 metrów i szerokości 10 metrów. Gigantyczne korzenie wiją się po ziemi tworząc niesamowity widok. Idąc przez dżunglę i zbliżając się do tego drzewa, możesz poczuć się jak Tomb Raider!
Ben Cu Rapids
Punkt widokowy przy miejscu gdzie rzeka Dong Nai przyśpiesza swój nurt. Nic nadzwyczajnego, przynajmniej w porze suchej. Można przejść po kamieniach, aby zbliżyć się do rzeki, ale niestety teren był pełen śmieci. Bardzo smutny widok, zwłaszcza w Parku Narodowym. Wygląda na to, że strażnicy są zbyt zajęci nic nie robieniem, zamiast ruszyć tyłki i trochę posprzątać!
Rzeka Dong NaiCały teren wygląda imponująco z lotu ptaka
Uncle Dong Tree
Drzewo wujka Dong jest kolejnym imponującym drzewem w parku. Tym razem jest to rodzaj sekwoi o średnicy 2 metrów.
Ogród Botaniczny
To ciąg ścieżek przez dżunglę, bardzo blisko brzegu rzeki. Na tablicach znajdują się nazwy roślin i drzew. Bardzo przyjemny spacer!
Heaven’s Rapids
Seria bystrzy znajduje się około 12 km od Visitor Center. Droga do tego miejsca jest mało komfortowa, zwłaszcza na wypożyczonych rowerach, które wyglądają jak wehikuł czasu. Wizyta tutaj może być łatwo połączona z innymi ciekawymi punktami po drodze, takimi jak: Tung Tree, Ben Cu Rapids, Ogród Botaniczny i Uncle Dong Tree. Niestety, podobnie jak przy Ben Cu Rapids, rzuca się w oczy sporo plastikowych butelek.
Crocodile Lake
To prawdopodobnie najpopularniejszy trekking w Cat Tien, którego nie można przegapić. Pojedź rowerem około 9 km główną drogą parku do początku szlaku. Następnie czeka Cię 5 km marszu, aby dotrzeć do Jeziora Krokodyli. Po drodze można zobaczyć gigantyczne drzewa, małpy a przy samym jeziorze ptaki wodne i oczywiście krokodyle syjamskie. To była z pewnością najlepsza część pobytu w parku, a odgłosy dżungli były niesamowite. Niesamak pozostawia opłata za wstęp na teren jeziora w wysokości 250.000 VND. Na miejscu można również przenocować, co z pewnością da Ci znacznie większe możliwości obserwowania dzikiej przyrody w świcie i o zmierzchu, kiedy zwierzęta są bardziej aktywne.
Jezioro Krokodyli
Drzewo lagerstroemii w kształcie czosnku
Od Jeziora Krokodyli nieutwardzona droga prowadzi przez kolejne 3 km do wyjątkowych drzew. Pod koniec kwietnia tutejszy las był pełen motyli, dzięki czemu cała przejażdżka była jeszcze bardziej niesamowita!
Niesamowite drzewa w Parku Narodowym Cat Tien
6 Rooted Intersecting Ficus
W drodze do lub z Crocodile Lake nie zapomnij zatrzymać się, aby zobaczyć ten cud natury. Czułem się trochę jak na planie filmu Władca Pierścieni, tylko czekając, aż to drzewo się poruszy i obejmnie mnie swoimi korzeniami.
Niesamowite drzewa!
Centrum Ratowania Niedźwiedzi i Gibonów
Znajduje się tuż obok centrum dla zwiedzających i wstęp jest (chyba) bezpłatny. Brama była otwarta, ale nie widziałem żadnego członka personelu, więc po prostu wszedłem. Na próżno szukałem niedźwiedzi, ale w klatkach było kilka gibonów. Mam nadzieję, że są dobrze traktowane!
Wioska Ta Lai
Miejsce znajduje się 12 km od Visitor Center i jest zamieszkane przez ludność Ma i Stieng (rdzenni mieszkańcy tego rejonu) oraz Tay. Tutaj możesz doświadczyć codziennego życia w wiejskiej społeczności. Można tu dotrzeć rowerem podążająć zachodnim brzegiem rzeki Dong Nai lub skuterem jadąć wschodnim brzegiem.
Zoorganizowane aktywności w Cat Tien
Wild Gibbon Trek
Najsłynniejsza aktywność w parku wzbudziła we mnie wiele mieszanych uczuć. Grupy są ograniczone do 4 osób dziennie i wyruszyliśmy o 5 rano, kiedy łódź zabrała nas do centrum dla zwiedzających, gdzie zostaliśmy przywitani przez naszego przewodnika. Najpierw poszliśmy w okolice Tung Tree, gdzie zrobiliśmy krótki postój, a następnie dalej w głąb dżungli. Wkrótce usłyszeliśmy niewiarygodnie głośne dźwięki wydawane przez gibony, więc udaliśmy się w tamtym kierunku. Cały śpiewny spektakl trwał około 10-15 minut, po czym ucichł. Widzieliśmy gibony szukające jedzenia wysoko na drzewach. Po chwili wróciliśmy do centrum dla zwiedzających i wycieczka dobiegła końca. Podsumowując, wspaniale było usłyszeć i zobaczyć gibony na wolności. Wycieczka trwała około 2 godzin i kosztowała 1.150.000 VND. Czy było to warte poświęconego czasu? Zdecydowanie tak. Czy było to warte swojej ceny? Absolutnie nie.
Gibony szukające jedzenia na drzewach
Rejs statkiem do Ta Lai
Jeśli lubisz wodę i ptaki, polecam wycieczkę łodzią po rzece Dong Nai do wioski Tai Lai. To świetny sposób na zobaczenie parku z innej perspektywy. W samej wiosce nie ma wiele do roboty, więc liczy się trasa, a nie to co na jej końcu 🙂 Rejs trwa około 3 godziny.
Łódź na rzece Dong NaiRzeka Dong Nai
Nocne safari
Przejażdżka na pick-upie przez dżunglę, to świetny sposób na obserwację dzikich zwierząt, takich jak jelenie, dzikie świnie, węże, jeżozwierze, gaury i łasice, które nocą poszukują pożywienia.
Centrum Zagrożonych Gatunków Dao Tien
Wyspa Dao Tien znajduje się zaledwie 5 minut w górę rzeki od przystani dla łodzi. Centrum specjalizuje się w ratowaniu, rehabilitacji i uwalnianiu zagrożonych wyginięciem naczelnych występujących na terenie parku: gibonów złocistopolicznych, langurów srebrzystych i lorysów karłowatych. Większość zwierząt, którym udzielono pomocy w tym ośrodku, padła ofiarą nielegalnego handlu. Lokalny przewodnik opowie więcej o ich historiach i pracy, jaką wykonuje centrum. W czasie mojej wizyty (kwiecień 2023) była tylko jedna wycieczka dziennie o godzinie 8:00, więc musisz zjawić się w centrum dla zwiedzających około 7:45.
Końcowe przemyślenia
Mimo, że czas na łonie natury zawsze jest super. Park Narodowy Cat Tien opuściłem jednak z mieszanymi uczuciami. Moim zdaniem najbardziej promowana atrakcja, czyli Wild Gibbon Trek jest mocno przeceniona. Ponadto widziałem sporo śmieci przy Ben Cu Rapids i Heaven’s Rapids. Widziałem też wielu strażników parku, którzy nie robili nic poza wylegiwaniem się w hamaku. W takim razie, gdzie trafiają wszystkie pieniądze zostawione przez turystów? Można by po prostu ruszyć tyłek RAZ W TYGODNIU, aby zebrać śmieci. Ale kogo tutaj to obchodzi…
Witaj w Luang Prabang, sercu Laosu! Spędziłem tutaj ponad tydzień w marcu 2023 i przed przyjazdem byłem dość zaskoczony popularnością Luang Prabang na forach oraz w social media, znacznie większą niż to jest w przypadku stolicy kraju, którą jest Wientian. Po pierwszym dniu zwiedzania, wszystko stało się jasne 🙂
Miasto jest położone w północnej części kraju, u zbiegu dwóch rzek: Mekongu i Nam Khan. To urocza, tętniąca życiem, ale zarazem spokojna mieszanka kultury, historii i naturalnego piękna. Od licznych świątyń i zapierających dech w piersiach gór po wyśmienitą kuchnię i gościnnych mieszkańców, Luang Prabang ma wiele do zaoferowania. Miasto zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1995 roku.
W tym poście przedstawię główne atrakcje oraz aktywności, które polecam doświadczyć, a także wskazówki, gdzie się zatrzymać i wypożyczyć skuter. Ruszajmy!
Kiedy zaplanować wizytę w Luang Prabang?
Najpopularniejszy czas na wizytę w Laosie to okres od listopada do kwietnia , przynajmniej jeśli nie lubisz deszczu, bo jest to pora sucha. Niestety, są również minusy. Nie zmokniesz, ale to czas intensywnych wypaleń rolniczych, nad górami często wisi gęsta mgła, a jakość powietrza regularnie oceniana jest jako niezdrowa.
Do Laosu pojechałem w marcu, ale nie był to najlepszy wybór. Następnym razem wybrałabym się na samym początku lub pod koniec pory deszczowej, czyli w październiku lub maju. Zmoknięcie jest z pewnością lepsze niż wdychanie całego tego syfu, który jest w powietrzu!
Jak się dostać do Luang Prabang?
Ze względu na swoją popularność, do Luang Prabang dostać się jest dość łatwo. Autobusy, pociągi, samoloty, a nawet łodzie, wszystko te opcje są możliwe.
Autobusy
Nie będziesz miał problemów ze znalezieniem połączeń ze wszystkich innych większych miast. Popytaj o aktualny rozkład u swojego gospodarza lub w lokalnym biurze podróży. Możesz również zarezerwować bilet na stronie 123Go.Asia .
Pociągi
Laos-China Railway porusza się na trasie między Vientiane, Vang Vieng, Luang Prabang, Muang Xay, Luang Namtha oraz Boten.
Loty
Lotnisko jest bardzo małe, ale obsługuje loty krajowe do Vientiane i Pakse oraz kilka lotów międzynarodowych do Bangkoku, Chiang Mai, Hanoi i Siem Reap.
Łódź z Tajlandii
Dwudniowa podróż kosztuje 210 000 LAK i zaczyna się w położonym na granicy Laosu mieście Huay Xai. Łódka zatrzymuje się na noc w Pakbeng, więc trzeba tam zarezerwować nocleg.
Ulice Luang Prabang
Gdzie się zatrzymać w Luang Prabang?
W Luang Prabang spędziłem sporo czasu, ponieważ był to punkt początkowy i końcowy mojej północno-wschodniej pętli motocyklowej. W tym czasie przebywałem w trzech różnych pensjonatach.
Pierwszym z nich był Hotel Beauty Season 1935 . Nic nadzwyczajnego, ale rozsądna cena i dobra lokalizacja. Nie podobały mi się drzwi wejściowe do pokoju z czymś w rodzaju drewnianej okiennicy, przez co dochodziły hałasy z zewnątrz i prawdopodobnie inny goście w pokoju obok również słyszeli moje rozmowy na Skype do późnych godzin nocnych. Nie jest to idealne warunki pracy dla cyfrowych nomadów.
Drugim i najlepszym miejscem , w którym się zatrzymałem był Chaliya Boutique Garden . Wygodny pokój z szybkim internetem i darmowymi rowerami do zwiedzania miasta (25 – 30 USD za noc) . Nie podobało mi się to, że wszystkie ceny były podane w USD, a nie w lokalnej walucie. Mogłem natomist bez dodatkowych opłat zostawić część swojego bagażu na kilka dni w schowku.
Ostatnie miejsce to PP Guesthouse, do którego przyjechałem bez rezerwacji. Można dostać pokój dwuosobowy za około 12 USD, w tym porządne śniadanie. Niestety, w ciągu 5 dni pobytu, pokój nigdy nie został posprzątany i musiałem sam opróżniać kosz na śmieci, ponieważ nastoletni personel był zbyt zajęty spędzeniem całych przeglądając internet.
Na jak długo się zatrzymać?
W mieście i okolicach jest wiele fajnych rzeczy do zrobienia. Sugerowałbym minimum 2 pełne dni, na zwiedzenie popularnych świątyń w historycznym centrum, ale także na wycieczkę do wodospadu Kuangsi czy bardzo spokojnych wiosek po drugiej stronie Mekongu. Jest tak pięknie, że nie ma co się spieszyć!
Gdzie wypożyczyć skuter?
Większość hoteli i pensjonatów wynajmuje jednoślady lub zna kogoś kto to robi. Możesz również skorzystać z usług wypożyczalni Anousay. Ceny są trochę wyższe, ale wybór pojazdów jest duży. Sugeruję to miejsce również do wypożyczenia skuterów na dłuższe wypady do innych prowincji, gdyż nie wszystkie wypożyczalnie lub hotele na to pozwalają.
Piękna architektura w historycznym centrum
Świątynie w Luang Prabang
Luang Prabang jest głównym ośrodkiem buddyzmu w Azji Południowo-Wschodniej i znajduje się tu ponad ponad 30 buddyjskich świątyń i klasztorów, z których wiele odegrało ważną rolę w duchowym i kulturowym rozwoju regionu. Spędzenie dnia chodząc od jednej świątynii do drugiej jest naprawdę przyjemne. Mała wskazówka z mojej strony: noś klapki lub sandały, bo buty trzeba zdejmować niemal ciągle więc lepiej się nie męczyć!
Wzgórze Phousi
Szczyt wzgórza jest świętym miejscem dla buddystów a świątynia Wat Phousi jest poświęcona opiekuńczemu duchowi miasta Luang Prabang. Ze szczytu rozpościera się piękna panoramę miasta z rzekami i okolicznymi górami. Jeśli chcesz zrobić ładne zdjęcia, przyjedź wcześnie, ponieważ miejsce to robi się absurdalnie tłoczne o zachodzie słońca.
Panorama ze wzgórza Phousi
Wat Xieng Thong
Najbardziej znana świątynia w mieście pochodzi z XVI wieku i słynie ze wspaniałych malowideł ściennych i architektury. Na jej zachodniej ścianie zewnętrznej znajduje się oszałamiająca mozaika „drzewo życia”.
Inne świątynie warte odwiedzenia
Wat Mai Suwannaphumaham
Wat Xieng Mouane
Wat Pakkhan
Wat Souvannakhili
Wat Manorom
Wat Ho Daje Bang
Wat Pa Huak Darmowe pobieranie MP3
Wat Siphouttabath
Wat Wisunarat
Dzień poświęcony zwiedzaniu licznych świątyń w Luang PrabangWat WisunaratWnętrze Wat Wisunarat
Jałmużna dla mnichów
Każdego ranka przed świtem setki ubranych na pomarańczowo mnichów buddyjskich przechodzi ulicami starego miasta, aby otrzymać jałmużnę od miejscowej ludności. Jałmużna jest zazwyczaj dawana w postaci pożywienia, takiego jak np. kleisty ryż, który jest następnie rozdzielany między mnichów. Rytuał ma swoje korzenie w buddyjskiej tradycji dana, czyli szczodrości, która, jak się uważa, przynosi zasługę dawcy. Jest to również sposób, w jaki społeczności okazują szacunek i cześć mnichom.
Sakkaline Road to najpopularniejsze miejsce do obserwacji tego wydarzenia. Po prostu przejdź się obok świątyń około 6 rano. Niestety, często wszystko zamienia się w turystyczny cyrk fotografowania wszystkiego i wszystkich. Okaż szacunek mnichom i zachowaj dystans.
Inne ciekawe miejsca w Luang Prabang
Pałac Królewski
Został zbudowany w 1904 roku przez króla Sisavanga Vonga i przez wiele lat był rezydencją rodziny królewskiej. Dziś pałac jest muzeum narodowym, w którym zwiedzający mogą obejrzeć różnorodne eksponaty, w tym królewskie artefakty, fotografie i rzeźby. W pałacu znajduje się również biblioteka z bogatą kolekcją tradycyjnych rękopisów laotańskich, a także sala tronowa ze wspaniałym tronem wykonanym z rzeźbionej kości słoniowej.
Pałac królewski
Centrum Informacji UXO
UXO (Unexploded Ordnance) Lao to organizacja non-profit, która działa na rzecz usuwania min lądowych, amunicji kasetowej i innych pozostałości z wojny w tym kraju. Są również aktywnie zaangażowani w edukację społeczeństwa na temat niebezpieczeństw związanych z UXO oraz udzielanie pomocy ofiarom wypadków.
W centrum informacyjnym można zobaczyć przykłady UXO, ale najciekawsze i najbardziej szokujące są krótkie filmy wyświetlane w małym multimedialnym pokoju. Podobne ośrodki można znaleźć w Vientiane i Phonsavan.
Centrum Sztuki Tradycyjnej i Etnologii
Muzeum prezentuje szeroką gamę artefaktów nawiązujących do tradycyjnej kultury Laosu (instrumenty muzyczne, stroje itp.), ze szczególnym uwzględnieniem mniejszości etnicznych.
Nocny market
To idealne miejsce na zakup pięknych pamiątek, a także spróbowanie lokalnych specjałów kulinarnych. Na głównym placu znajdują się stoiska sprzedające potrawy z różnych części świata, natomiast bardziej lokalne dania można zjeść w małej uliczce po drugiej stronie ulicy. Spróbuj grillowanej ryby, sałatki z papai i kiełbasek, oczywiście razem z ryżem!
Centrum Rzemiosła Ock Pop Tok
Przedsiębiorstwo założone w 2001 roku, które współpracuje z lokalnymi rzemieślnikami w celu produkcji wysokiej jakości ręcznie robionych tekstyliów, rękodzieła i artykułów dekoracyjnych do domu, pomagając im w utrzymaniu stabilnego źródła dochodu. Możesz wziąć udział w warsztatach, aby poznać tradycyjne techniki tkania i farbowania lub po prostu odwiedzić sklep z pamiątkami i kupić tam coś pięknego.
Heuan Chan Heritage House
Tradycyjny długi dom na drewnianych palach, który funkconuje jako małe muzeum na temat stylu życia w Luang Prabang. Jest tu również kawiarnia i centrum rękodzieła.
Po drugiej stronie rzeki Nam Khan
W porze suchej, gdy poziom wody jest niski, rzekę Nam Khan można pokonać przez bambusowy most. To przeżycie samo w sobie. Najlepiej zrobić to późnym popołudniem, w okolicach zachodu słońca. Na drugim brzegu warto zajrzeć do świątyni Wat Xiengleck oraz na Sunset Viewpoint .
Rzeki i bambusowe mostyWat XiengleckWat Xiengleck
Po drugiej stronie Mekongu
Po drugiej stronie rzeki znajduje się szereg spokojnych klasztorów: Wat Xiang Maen, Wat Chomphet, Wat Long Koon, Wat Tham Sakkalin, Wat Had Siaw, Wat Nong Sa Keo, Wat Khokphap. Rowery i motocykle mogą być zabrać na prom, ale okolica jest również idealna do spacerów. Publiczny prom znajduje się za Pałacem Królewskim.
Aktywności
Big Brother Mouse
Big Brother Mouse to organizacja non-profit w Luang Prabang, która zapewnia dzieciom z pobliskich wiosek dostęp do książek, edukacji i programów rozwijających umiejętność czytania i pisania. Możesz dołączyć do jednej z ich 2-godzinnych sesji konwersacyjnych z lokalnymi studentami, aby pomóc im w nauce języka angielskiego, a przy okazji zaczerpnąć więcej z kultury tego kraju w najlepszy możliwy sposób. Istnieje również możliwość całodniowego wolontariatu w szkole od poniedziałku do piątku.
Wnętrze szkoły w Luang PRabang
Rejs o zachodzie słońca po Mekongu
Pewnego popołudnia zdecydowałem się na rejs z operatorem Khopfa Mekong. Bardzo przyjemny i relaksujący rejs dwupiętrową łodzią z miejscami do siedzenia, leżakami, hamakami, fajną muzyką oraz małym barem serwującym napoje oraz przekąski. Wycieczka trwa 2 godziny i rozpoczyna się między 16:15 a 17:30 w zależności od pory roku i godziny zachodu słońca. Bilet kosztuje 15 USD (~260 000 LAK).
Jedna z wielu łodzi na MekonguŚwietnie zobaczyć zachód słońca z perspektywy wody
Lekcje gotowania
Restauracje Bamboo Treei Tamarind znajdują się tuż obok siebie i obie oferują praktyczne lekcje gotowania tradycyjnych dań kuchni laotańskiej. Odwiedzisz nawet lokalny rynek, by wybrać niezbędne produkty!
Trekking
Trasy trekkingów w Luang Prabang mogą obejmować wizytę przy wodospadzie Kuang Si, wioski górskich plemion oraz wycieczkę do jaskiń. Są również opcje dla entuzjastów rowerów. Skontaktuj się z Tiger Trail Travel lub Discover Laos Todayi zapytaj o szczegóły.
Za miastem
Wodospady Kuang Si
Jeden z najpiękniejszych wodospadów w Azji Południowo-Wschodniej. Woda spływa kaskadami po szeregu wapiennych warstw i tworzy wspaniałe baseny z turkusowo-niebieską wodą. Pływać można tylko w wyznaczonych miejscach. Szlak o długości 1,5 km prowadzi na górę wodospadu, skąd można popłynąć drewnianą tratwą do źródła wody. To przyjemny spacer, choć sama tratwa….strata czasu 🙂 W okolicy znajduje się również Centrum Ratowania Niedźwiedzi Czarnych i Park Motyli. Bilet wstępu do wodospadów kosztuje 25 000 LAK, a elektryczny pojazd podwiezie Cię z parkingu pod wejście do rezerwatu przyrody, gdzie jest również mnóstwo najróżniejszych straganów.
Spektakularny wodospad Kuang SiWiele malowniczych miejsc do pływaniaKolejne wodospadu w dole strumieniaCzarny niedźwiedź azjatyckiPrzyroda w pobliżu wodospadów Kuang Si
Wodospad Tat Sae
Absolutnie nie przyjeżdzaj tu w porze suchej, ponieważ po prostu nie będzie co oglądać. Z parkingu do wodospadu trzeba dopłynąć łódką, ale chłopaki sprzedający bilety, nie wspominają nic o braku wody. Całkowita strata czasu!
The Living Land Company
Zdecydowanie jedno z najbardziej pamiętnych doświadczeń podczas mojej podróży do Laosu. Nauczysz się tutaj tradycyjnej metody uprawy, zbioru i przygotowania ryżu do spożycia. Wiąże się to ze staniem po kolana w błocie. Super! Pracownicy są bardzo przyjeźnie nastawieni, dobrze mówią po angielsku i chętnie robią zdjęcia.
Zwiedzanie w opcji bez posiłku kosztuje 30 USD, a z posiłkiem 40 USD. Całkiem sporo, ale z pewnością jest to tego warte. W cenie jest transport z hotelu lub jeśli zdecydujesz się przyjechać na własną rękę, dostaniesz zniżkę.
O uprawie ryżu wiem już wszystko!
Nahm Dong Park
W ofercie są atrakcje typu zjeżdżanie na linie i spacery z przewodnikiem w koronach drzew. Ponadto, jest kilka szlaków pieszych po lesie i miejsca do pływania przy wodospadach. Droga prowadząca do parku jest w kiepskim stanie, więc zachowaj ostrożność jadąc skuterem.
Laos Buffalo Dairy
Możesz dołączyć do dość drogiej wycieczki z przewodnikiem (około 8 USD), aby dowiedzieć się więcej o żyjących tam zwierzętach, takich jak: świenie, króliki, bawoły i kozy, a także spróbować produktów z mleka bawolego. Przy drodze mają również stoisku gdzie można kupić lody, ale w smaku nie okazały się niczym specjalnym.
Jaskinie Pak Ou
Jaskinie Pak Ou znajdują się około 25 km w górę rzeki Mekong. Można do nich dotrzeć wybierając się na dwugodzinny rejs łodzią lub skuterem / tuk tukiem, a następnie łodzią na drugi brzeg. Jaskinie są wypełnione tysiącami posągów Buddy o różnych kształtach i rozmiarach, które zostały tam umieszczone na przestrzeni wieków. Powiedziałbym, że okolica i trasa do jaskiń są ciekawsze niż same jaskinie.
Niewielkie miasteczko niedaleko granicy z Laosem było sceną słynnej bitwy pod Dien Bien Phu, stoczonej między Francuzami a Viet Minh. Wszystko zaczęło się w marcu 1954 roku i zakończyło prawie dwa miesiące później, w maju, porażką Francuzów, a Wietnam stał się wolnym krajem. Okazało się to też początkiem końca francuskiego kolonializmu.
Francuzi rozpoczęli operację rozmieszczenia swoich żołnierzy w Dien Bien Phu, na wzgórzach na północny zachód od Tonkin, w pobliżu granicy z Laosem. Celem było odcięcie linii zaopatrzeniowych Viet Minh do tego kraju i wciągnięcie Viet Minh do konfrontacji w celu ich ostatecznego pokonania.
Pod dowództwem generała Vo Nguyena Giapa Viet Minh otoczył i oblegał Francuzów. Kluczem do sukcesu wydawała się umiejętność przenoszenia wielkogabarytowej broni przez trudny teren, po zboczach gór. Żołnierze Viet Minh wykopali tunele i ustawili działa wycelowane we francuskie pozycje. To wszystko zaskoczyło ich przeciwników, ostatecznie doprowadzając do poddania się francuskiiego garnizonu po dwumiesięcznym oblężeniu.
W 1954 roku podpisano porozumienia genewskie. Francja zgodziła się wycofać swoje siły ze wszystkich swoich kolonii we francuskich Indochinach, a Wietnam został podzielony zgodnie z 17 równoleżnikiem. Kontrolę nad północą zyskał Viet Minh i stworzono Demokratyczną Republikę Wietnamu pod przywództwem Ho Chi Minha. Południowa część kraju znalazła się pod rządami cesarza Bao Dai. Miało to uniemożliwić Ho Chi Minhowi przejęcie kontroli nad całym krajem.
Kiedy najlepiej się tam wybrać?
Teoretycznie najlepszą porą na wizytę w Dien Bien Phu jest wiosna lub wczesne lato, czyli od kwietnia do czerwca. Byłem tam na początku kwietnia i chociaż temperatura była przyjemna, zanieczyszczenie powietrza spowodowane wypaleniami rolniczymi sprawiło, że całe doświadczenie było okropne. Widoczność była wyjątkowo słaba. Nie wiem, czy każdy rok jest taki sam, ale zrób przysługę dla swojego zdrowia i zaplanuj wizytę na maj lub czerwiec.
Pamiętaj, że na 7 maja przypada Dzień Zwycięstwa i z pewnością będzie w mieście wielu odwiedzających. Zarezerwuj nocleg z dużym wyprzedzeniem, jeśli planujesz przyjechać właśnie wtedy.
Jak dotrzeć do Dien Bien Phu?
Dien Bien Phu znajduje się w północno-zachodniej części Wietnamu, niedaleko granicy z Laosem. Połączenia lotnicze z Hanoi są rzadkie, ale istnieją. Aktualne opcje autobusowe polecam sprawdzić na 12Go.Asia.
Gdzie się zatrzymać w Dien Bien Phu?
Spędziłam noc w Guesthouse 51. To dobre miejsce na jedną noc, ale za 7 EUR (180 000 VND) nie oczekuj zbyt wiele luksusu. Zdecydowanie mogłoby być czyściej.
Ile czasu spędzić na miejscu?
Miasto można obejść w pół dnia. Przyjechałem na miejsce po południu i wyjechałem późnym rankiem następnego dnia. Jeśli chcesz odwiedzić atrakcje turystyczne poza miastem (takie jak kwatera główna kampanii Dien Bien Phu), wypożycz skuter i zostań na cały dzień.
Co warto zobaczyć w Dien Bien Phu?
Muzeum Dien Bien Phu
Zostało otwarte w 1984 roku dla uczczenia 30. rocznicy bitwy pod Dien Bien Phu. Wystawa jest dość duża, ale większość informacji jest w języku wietnamskim. Pod zdjęciami można znaleźć jedynie krótkie opisy w języku angielskim. Na najwyższym piętrze znajduje się interesująca panorama, która ma 132 m długości, 20,5 m wysokości i 42 m średnicy. Na obrazie, który wykonało prawie 100 malarzy, znajduje się 4500 postaci. Proces tworzenia trwał blisko 3 lata, od listopada 2019 do maja 2022.
Budynek muzeum z zewnątrzJedna część panoramy……i kolejna
Wzgórze A1
Był to ostatni z francuskich punktów oporu, znany również jako Eliane, który został zdobyty przez Viet Minh. To miejsce wydało mi się najciekawsze pod względem zwiedzania. Można zobaczyć okopy, bunkry, pojazdy wojskowe, oraz krater po bombie, ale brak jakichkolwiek opisów po angielsku. Bilet wstępu: 20.000 VND.
W drodze na wzgórze A1Krater po bombie na wzgórzu A1
Cmentarz
Położony naprzeciwko muzeum, ten mały cmentarz jest miejscem spoczynku wietnamskich żołnierzy, którzy zginęli w bitwie pod Dien Bien Phu. Tożsamość większości z nich nie jest znana.
Miejsce pamięci na cmentarzuGroby żołnierzy poległych w bitwie pod Dien Bien Phu
Pomnik Zwycięstwa
Ogromna rzeźba z brązu upamiętnia tych, którzy walczyli i stracili życie w bitwie pod Dien Bien Phu. Znajduje się na szczycie wzgórza i można wjechać na górę drogą lub wejść pieszo, wspinając się po wysokich schodach z ładną panoramą na miasto. Bilet wstępu: 20.000 VND.
Bunkier pułkownika de Castries
Pułkownik de Castries dowodził siedmioma francuskimi posterunkami w Dien Bien Phu i został schwytany w tym bunkrze 7 maja 1954 roku. Bardzo małe miejsce a wizyta nie potrwa dłużej niż kilka minut. Bilet wstępu: 20 000 VND.
Bunkier pułkownika de CastriesWnętrze bunkra
Francuski Pomnik Wojenny
W 30. rocznicę bitwy wzniesiono prawie niewidoczny pomnik, upamiętniający 3000 francuskich żołnierzy pochowanych pod polami ryżowymi. Znajduje się na południe od bunkra de Castries, ale w dniu mojej wizyty, brama wejściowa była zamknięta.
Most Muong Thanh
Stary most Muong Thanh na rzece Ron został wzniesiony przez Francuzów. Ma 40 metrów długości i 5 metrów szerokości. Dziś jest zamknięty dla samochodów, ale nadal można przejechać motocyklem lub przejść pieszo.
Rynek
Najbardziej ruchliwa część miasta znajduje się tuż obok mostu Moung Thanh, na wschodnim brzegu rzeki Ron. Świetne miejsce do fotografowania i obserwacji lokalnych mieszkańców. Można zauważyć wiele kobiet z kokami na czubku głowy. Są to przedstawicielki grupy etnicznej Black Thai, zamieszkujące głównie prowincje Hoa Binh, Lai Chau, Dien Bien, Son La, Lao Cai, Yen Bai, Thanh Hoa i Nghe An. Zamężne kobiety upinają włosy w kok, podczas gdy niezamężne nie wiążą włosów w kok, ale noszą misternie haftowany szal.
Gwarny sobotni poranek na lokalnym rynku
Inne ciekawe miejsca w okolicy
Dowództwo kampanii Dien Bien Phu
Na miejscu znajduje się szereg podziemnych pomieszczeń ukrytych w lesie, w których generał Vo Nguyen Giap miał swoją kwaterę główną, opracował plan i dowodził atakami na Francuzów. Bardzo interesujące i klimatycznej miejsce, szczególnie tunele. Dojazd z Dien Bien Phu zajmuje około 40 minut. Wstęp jest bezpłatny.
Ban Gioc to bez wątpienia największy i najpiękniejszy wodospad w Wietnamie. Ma 30 metrów wysokości i 300 metrów szerokości, a woda spływa z trzech poziomów. Jest zasilany przez rzekę Quay Son i jest częścią geoparku Cao Bang Non-Nuoc, wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Wodospad jest położony bezpośrednio na granicy Wietnamu i Chin, więc po jednej stronie można zobaczyć wietnamskich turystów, a po drugiej Chińczyków. Po obu stronach można skorzystać z tratw, które zabierają chętnych jeszcze bliżej tego cudu natury. Po stronie wietnamskiej można dodatkowo podziwiać kilka innych mniejszych wodospadów, na lewo od ich większego brata.
Odwiedziłem Ban Gioc w marcu 2023, jadąc skuterem z miejscowości Cao Bang w Wietnamie.
Wycieczka do Ban Gioc to kolejny przykład, kiedy podróż do miejsca docelowego jest równie ciekawa jak to co zobaczymy na miejscu. Jazda przez górzyste tereny oraz obserwowanie lokalnej społeczności wykonujących swoją codzienną pracę, było po prostu wspaniałe.
The people of the Cao Bang region
Koszta
W chwili pisania tego artykułu (marzec 2023) bilet wstępu do wodospadu Ban Gioc kosztuje 40.000 VND za osobę. Za parking dla skuterów trzeba dopłacić 10.000 VND, a za krótki rejs tratwą kolejne 50.000 VND.
Tratwy
Jeśli chcesz poczuć moc wodospadu, możesz się do niego zbliżyć na turystycznej tratwie. Przejażdzka trwa około 10-15 minut i kosztuje 50.000 VND. Będziesz miał okazję zrobić piękne zdjęcia z perspektywy innej niż ta na lądzie.
Wszędzie tratwy!
Kiedy najlepiej zobaczyć Ban Gioc?
Wodospad można zwiedzać o każdej porze roku, ale w zależności od niej może być mniej lub bardziej imponujący. Zaletą jest to, że nigdy nie wysycha.
Pora deszczowa w regionie Cao Bang trwa od czerwca do września, a pora sucha od października do maja. Pora deszczowa oznacza oczywiście więcej wody i co za tym idzie, bardziej imponujące widoki. Woda będzie miała jednak ciemnobrązowy kolor i nie będzie można podpłynąć zbyt blisko na tratwie, przynajmniej jeśli planujesz nie zmoknąć.
Moja wizyta przypadła na koniec marca i Ban Gioc wyglądał cudownie, mimo że było pochmurnie i chłodno. Dodatkową korzyścią było to, że nie było tak tłoczno, jak to zwykle bywa w sezonie. Byłem w pełni zadowolony z wizyty!
Podsumowując, nie zniechęcaj się do odwiedzenia wodospadu Ban Gioc w porze suchej. To wspaniałe miejsce, niezależnie od miesiąca. Jeśli chcesz zobaczyć wodospady w ich najlepszym wydaniu, zaplanuj podróż pod koniec pory deszczowej, w okolicach sierpnia i września.
Widok z góry na wodospad Ban Gioc
Jak dotrzeć do Ban Gioc?
Większość turystów ma bazę wypadową w Cao Bang, w moim przypadku nie było inaczej. Stamtąd masz trzy możliwości: wypożyczenie skutera, autobus lub taksówka. Możesz także pomyśleć o dołączeniu do zorganizowanej wycieczki z Hanoi, która zazwyczaj obejmuje jezioro Ba Be i inne interesujące miejsca na trasie.
Naturalne piękno wodospadu Ban Gioc
Skuter
To zawsze mój ulubiony sposób podróżowania po Azji. W Cao Bang jest kilka przyzwoitych wypożyczalni takich jak Green Riders House. Alternatywnie możesz spytać o wynajem pojazdu w miejscu zakwaterowania i na pewno pomogą Ci to zorganizować. Motocykl da Ci możliwość odwiedzenia nie tylko wodospadu Ban Gioc, ale także innych atrakcji w regionie, takich jak góra Núi Mắt Thần.
Autobus
Autobusy jadą bezpośrednio do wodospadu, a bilet kosztuje 70.000 VND za dwugodzinną podróż. Odjeżdżają dość często, ale sugeruję zapytać o aktualny rozkład w miejscu zakwaterowania.
Taksówka
Ma to sens tylko wtedy, gdy podróżujesz w większej grupie. Zawsze negocjuj z kierowcą i zapytaj w hotelu, jaka jest odpowiednia cena za taki przejazd.
Gdzie się zatrzymać?
Spędziłem noc w GiaBinh Homestay w Cao Bang i była to z pewnością jedna z najlepszych kwater prywatnych podczas mojej 5-miesięcznej wietnamskiej podróży. Pokój był czysty, przestronny i ładnie urządzony. Gospodarz natychmiast sprawił, że poczułem się jak w domu i podzielił się kilkoma przydatnymi wskazówkami na temat kolejnych miejsc w mojej podróży.
Jeśli nie chcesz nocować w Cao Bang, w wiosce niedaleko wodospadu Ban Gioc są też ciekawe kwatery w kamiennych domach.
Spędzanie czasu przy wodospadzie
Jak długo pozostać w okolicy?
Wodospad Ban Gioc i inne atrakcje w okolicy można łatwo odkryć podczas jednodniowej wycieczki, zwłaszcza jeśli podróżuje się skuterem. Przy poruszaniu się autobusem, prawdopodobnie trzeba ograniczyć wycieczkę do wodospadu i pobliskiej jaskini.
Inne ciekawe miejsca
Polecam wykorzystać dzień do maksimum i zrobić pętlę w tym rejonie. Zacznij w Cao Bang i podążaj drogą QL3, a następnie DT206 aż do wodospadu Ban Gioc. Następnie odwiedź pagodę Truc Lam Phat Tich i Jaskinię Tygrysa. Następnie kieruj się z powrotem drogą DT206 do Trung Khanh, gdzie warto skręcić w drogę DT211 prowadzącą w kierunku góry Nui Mat Than i jeziora Thang Hen. W końcu wrócisz ponownie na drogę DT205, a następnie QL3, która prowadzi do Cao Bang.
Trasę można łatwo pokonać na skuterze, ale trzeba wyruszyć wcześnie. Jeśli podróżujesz autobusem, prawdopodobnie musisz ograniczyć się do Ban Gioc, pagody Truc Lam Phat Tich i Jaskini Tygrysa, które znajdują się w tym samym regionie.
Krajobrazy w rejonie Cao Bang
Pagoda Truc Lam Phat Tich
Świątynia została zbudowana na szczycie góry naprzeciwko wodospadu, skąd można podziwiać piękną panoramę Ban Gioc. To około 15 minut spacerem pod górę.
Jaskinia Tygrysa
Jaskinia znajduje się około 4 km od wodospadu Ban Gioc, więc bez problemu można ją zwiedzić nawet nie podróżując skuterem. Powstała nad podziemną rzeką i wcześniej służyła jako schronienie podczas wojny z Chinami w 1979 roku. Dziś zwiedzający mają do wyboru dwie opcje zwiedzania: krótszą trasę, której przejście zajmuje około pół godziny i kosztuje 45.000 VND oraz dłuższą, która zajmie około 1,5 godziny i kosztuje 195.000 VND. Jeśli wybierzesz tę dłuższą, będzie Ci towarzyszył przewodnik a także otrzymasz latarkę, buty do wody i kamizelkę odblaskową. Jaskinia jest cudownie oświetlona i w moim prywatnym rankingu, pod względem atrakcyjności znalazłaby się tuż za jaskiniami w Phong Nga.
Wnętrze jaskini
Góra Nui Mat Than / Angel Eye Mountain
To miejsce to na prawdę ukryty skarb. Aby się tam dostać, wybierz w nawigacji Google Maps Cao Bang Camping. Wąska droga przez wieś przejdzie w drogą gruntową, prowadzącą w dół niesamowitej doliny. Widoczna w oddali góra nazywana jest również Okiem Anioła (Angel Eye), ze względu na ogromny otwór w pobliżu jej szczytu. Na prawo od równiny znajduje się mały wodospad,a także kemping. Spędzenie tutaj nocy musi być niesamowitym przeżyciem, zwłaszcza przy bezchmurnej pogodzie! W porze deszczowej w centralnej części doliny tworzy się jezioro, co czyni to miejsce jeszcze bardziej fotogenicznym.
Jezioro Thang Hen
Położone tuż obok góry Nui Mat Than. Możesz wybrać się na wycieczkę łodzią lub po prostu usiąść i zrelaksować się nad wodą, obserwując pobliskie góry, które odbijają się w jeziorze.
Cao Bang
Małe i spokojne miasto, bez większych atrakcji turystycznych, ale promenada nad rzeką Song Bang sprzyja spacerom. Dla większości osób udających się do wodospadu Ban Gioc jest to głównie baza noclegowa.
Ulica Pho Kim Dong to miejsce, gdzie miejscowi spędzają wieczory oraz gdzie bez problemu znajdziesz smaczne i tanie jedzenie.
Północny Wietnam słynie ze swojej stolicy Hanoi, obszarów górskich z polami ryżowymi i niesamowitej zatoki Ha Long. Jeśli jednak szukasz miejsca z piaszczystymi plażami i relatywnie czystą morską wodą na wypoczynek z dala od turystycznego szaleństwa, Co To Island w prowincji Quang Ninh może być dobrym wyborem. Oprócz Ciebie, z pewnością nie będzie tu wielu innych obcokrajowców, o ile będą w ogóle!
Kiedy najlepiej się tam wybrać?
Mimo że na wyspę można dotrzeć przez cały rok, zdecydowanie polecam wybrać się w miesiącach letnich i jesiennych, czyli od kwietnia do sierpnia. Temperatura wynosić będzie około 30oC, a widoczność powinna być bardzo dobra. To także najlepszy czas na plażowanie i kąpiel w morzu.
Ja byłem na Co To Island pod koniec marca. Temperatura była przyjemna, ale niebo było cały czas zachmurzone, więc nawet inne pobliskie wyspy nie były dobrze widoczne.
Poranne godziny są najlepsze dla fotografii!
Jak dotrzeć na wyspę Co To?
Wolne łodzie i łodzie motorowe odpływają z portu Cai Rong. Wolna łódź kosztuje 100.000 VND a podróż trwa od 3 do 4 godzin. Łódź motorowa kosztuje 250.000 VND i na miejsce dotrzesz w około 1,5 do 2 godzin. Harmonogram oraz częstotliwość rejsów może się różnić w zależności od miesiąca, w którym będziesz podróżować.
Przybyłem do portu Cai Rong około 11:30 i miałem szczęście załapać się do powolnej łodzi o 12:00. Łódź była pełna ludzi i pakunków, a drewniane ławki były bardzo niewygodne do siedzenia. Za 100.000 VND nie oczekuj luksusów 🙂 Przynajmniej miałem możliwość wyjść na tył łodzi, by tam podziwiać wspaniałe krajobrazy po drodze. Podróż była w większości komfortowa, ale fale stały się znacznie większe po wypłynięciu na otwarte morze między wyspami Quan Lan oraz Co To.
Lot nad wyspą Co To
Następnego dnia wracałem łodzią motorową na stały ląd, co wiązało się z pewnymi problemami! Tego dnia były przewidziane były dwa rejsy: o 8:00 i 16:00. Bardzo chciałem zdążyć na ten poranny, żeby mieć wystarczająco dużo czasu na dojazd skuterem do Lang Son. Myślałem, że podobnie jak w przypadku powolnej łodzi, bilety kupuje się po prostu na pokładzie. Okazało się, że jest inaczej i musiałem się cofnąć do kasy biletowej, która znajdowała się przy wejściu na przystań. Do odpłynięcia pozostawało tylko 15 minut i w kasie okazało się, że wszystkie bilety zostały wyprzedane. Pani sprzedawczyni mocno walczyła z kapitanem, aby wpuścił mnie na łódź, ale skutecznie ją zignorował i musiałem zostać na wyspie czekając na kolejną łódź o 16:00.
Rejs motorówką był bardzo wygodny, ale nie było takiej swobody poruszania się po pokładzie jak na powolnej łódzi dzień wcześniej. Widoki do podziwiania tylko przez okno.
Niestety, było dość pochmurnoSkały w pobliżu plaży Van Chai
Gdzie się zatrzymać?
Zjawiłem się bez rezerwacji w hotelu Hung Phoung i po negocjacjach zdecydowałem się na prywatny pokój za 350.000 VND. Za kolejne 150.000 VND zorganizowałem skuter. Pokój był czysty, WiFi szybkie, ale materac było jednym z najtwardszych, jakich doświadczyłem podczas podróży do Wietnamu.
Jak długo zostać na wyspie?
Jeden pełny dzień powinien wystarczyć na objechanie wyspy skuterem i relaks na plaży. Przy dobrej pogodzie, warto zostać dłużej. Wtedy też będziesz również miał okazję odkryć pobliskie wyspy.
Plaża Tinh Yeu
Jak się poruszać po wyspie?
Najlepiej wypożyczyć skuter w hotelu. Kosztowało mnie to 150.000 VND za dzień. Jeśli podróżujesz w większej grupie, większość hoteli ma lub może zorganizować pojazdy elektryczne z kierowcą.
Ciekawe miejsca na wyspie Co To
Klify Cau May
Zdecydowanie najpiękniejsze miejsce na wyspie, szczególnie w porze wschodu i zachodu słońca. Wzdłuż krawędzi klifów znajdują się malownicze ścieżki. Dużo turystów przychodzi tu na sesje zdjęciowe.
Co za klify!Najpiękniejsze miejsce na wyspie Co To!
Plaże
Na wyspie są 3 główne plaże: Tinh Yeu Beach, Hong Van Beach i Van Chai Beach. Niestety, wszystkie mają problem ze śmieciami. Plaża Van Chai wydawała się najczystsza, podczas gdy z plaży Hong Ban są ładne widoki na przeciwległe wyspy.
Plaża Hong VanWidok z góry na plażę Van ChaiPlaża Van Chai
Latarnia
Latarnia została zbudowana pod koniec XIX wieku i znajduje się na szczycie góry, 100 m nad poziomem morza. Można do niej dojechać skuterem wąską drogą, która pnie się przez gęsty las. Na samą wieżę latarni morskiej nie można się wspiąć, ale na dachu pobliskiego budynku znajduje się taras widokowy. Panorama jest wspaniała! Opłata za wstęp: 10,00 VND.
Laguna Truong Xuan
Nie jest łatwo znaleźć dobry punkt widokowy na lagunę, ale jeśli podążysz drogą wzdłuż plaży Hong Van do końca, znajdziesz tam mały kurort. Kiedy przyjechałem, było tam zupełnie pusto, więc mogłem swobodnie cieszyć się widokiem. Alternatywnie, odwiedź przystań Thanh Lan lub punkt widokowy przy latarni morskiej.
Laguna Truong Xuan
Pobliskie wyspy
Możesz zorganizować łódź w swoim hotelu i wybrać się na wycieczkę na inne okoliczne wyspy, takie jak Co To Con lub Thanh Lan. Nie ma tam nic więcej do roboty niż relaks na plaży i pływanie w morzu, ale o to chodzi.
Małe miasteczko położone na zachodnim brzegu rzeki Nam Ou przyciąga coraz więcej turystów pragnących zaznać wiejskiego życia w Laosie. Wąskie ścieżki pną się po stromych wapiennych klifach do licznych punktów widokowych. W okolicy są również jaskinie i fantastyczne możliwości wielodniowych wędrówek do jeszcze mniejszych wiosek, z noclegiem w klimatycznej chacie u lokalnych gospodarzy.
Kiedy zaplanować wizytę w Nong Khiaw?
Najlepszy czas na wizytę w Laosie to okres między listopadem a kwietniem, ponieważ jest to pora sucha. Staraj się jednak unikać lutego i marca, jeśli to możliwe. Nie pada, ale to czas intensywnego wypalania pól, nad górami unosi się gęsta mgła, a jakość powietrza regularnie oceniana jest jako niezdrowa.
Jak dotrzeć do Nong Khiaw?
Z Luang Prabang do Nong Khiaw jest nieco ponad 140 km i autobus lub prywatny samochód to jedyne opcje na dotarcie na miejsce. Na ulicach Luang Prabang znajdziesz wiele biur podróży, które przedstawią Ci aktualny rozkład lub po prostu zapytaj w swoim hotelu, a oni zapewne ogarną dla Ciebie całą resztę. W podróży spędzisz około 3,5 – 4 godzin a koszt przejazdu to mniej więcej 200.000 LAK. Połączenia autobusowe możesz również sprawdzić 12Go.Asia.
Można się tam również dostać łodzią z Muang Khua, co zapewne jest przyjemnym przeżyciem z pięknymi widokami. Wspólna łódź z innymi pasażerami powinna kosztować około 150.000 LAK. Dobra opcja dla podróżujących z północnego Wietnamu.
Do Nong Khiaw można dotrzeć łodzią z Muang Khua
Gdzie się zatrzymać w Nong Khiaw?
Spędziłem dwie pierwsze noce w Nam Ou Riverlodge , który jest ładnie położony tuż nad brzegiem rzeki. Łóżko było wygodne i z moskitierą, co zawsze doceniam w tych rejonach świata 🙂 Gorący prysznic był w porządku, chociaż ciśnienie było słabe. Pokój kosztuje około 220.000 LAK za noc. Właściciel organizuje również wszelkiego rodzaju wycieczki, więc jeśli chcesz wybrać się na trekking, z łatwością znajdziesz właściwą dla siebie opcję.
Kiedy przejeżdżałem przez Nong Khiaw po raz drugi kilka dni później, nie mieli wolnego pokoju, więc zatrzymałem się w Arthith Guesthouse. Widok z tarasu był cudowny, a pokój był czysty i przytulny. Nieco droższa opcja niż Nam Ou Riverlodge (300.000 LAK), ale pyszne śniadanie było wliczone w cenę.
Możesz zauważyć, że na booking.com lub agoda.com dostępnych jest niewiele opcji zakwaterowania. W Laosie to całkiem normalne i to nie dlatego, że wszystkie pokoje są zajęte. Właściciele po prostu nie dbają o szukanie klientów w ten sposób. Sprawdź opinie o pensjonatach lub hotelach na Google Maps, wybierz kilka, które Ci się podobają, a następnie po prostu tam pójdz, pytając o pokój i jego cenę.
Rzeka Nam Ou wolno płynąca przez Nong Khiaw
Ile czasu spędzić w Nong Khiaw
To zależy od tego, czy jesteś miłośnikiem pieszych wędrówek, czy nie. Ja jestem, więc odwiedzenie wszystkich punktów widokowych i jednej z jaskiń w Nong Khiaw zajęło mi dwa pełne dni. Dodatkowe dwa dni zeszły na trekkingu z noclegiem w małej wiosce i z przystankami w Muang Ngoy oraz przy wodospadzie Tad Mook. Dłuższe wędrówki są również dostępne. Powiedziałbym, że należy zaplanować minimum 3-4 dni, aby w pełni poznać okolicę. Jest tak pięknie, że nie ma co się spieszyć!
Widok z lotu ptaka na Nong Khiaw
Punkty widokowe w Nong Khiaw
Punkt widokowy Sleeping Lady
Pierwsze miejsce, które odwiedziłem po przyjeździe do Nong Khiaw. Około godzinny trekking pod górę w południe był trudny i bardzo męczący, ale całkowicie wart wysiłku. Pierwszy punkt widokowy znajduje się w połowie drogi, więc jest to dobre miejsce na chwilę odpoczynku. Nie zapomnij o piciu wody! Z drugiego punktu widokowego panorama gór wraz z płynącą daleko w dole rzeką jest po prostu niesamowita! Niestety, zanieczyszczenie powietrze robiło swoje. Miałem całe miejsce dla siebie, bo zdecydowanie więcej turstów wybiera się tu na zachód słońca.
Panorama z jednej strony punktu widokowego Sleeping Lady……oraz z drugiej
Punkt widokowy Som Nang
Tego samego dnia miałem siły na jeszcze jedną wspinaczkę i zdążyłem idealnie na zachód słońca. Było to o wiele łatwiejsze i krótsze podejście niż na punkt widokowy Sleeping Lady. Początek szlaku znajduje się tuż za wschodnim krańcem mostu, a opłata za wstęp wynosi 20.000 LAK. Dotarcie do punktu widokowego powinno zająć około 30 minut, a szlak jest w dobrym stanie ze schodami i poręczami. Na szczycie znajduje się duża platforma widokowa z ławkami, dzięki którym można wygodnie podziwiać zachód słońca. Jeśli chcesz umilić sobie czas zimnym piwem, kup je na dole przed rozpoczęciem podejścia.
Czekając na zachód słońcaNiestety, widok psuł smog z wypaleń pól
Nong Khiaw Viewpoint / Wzgórze Pha Daeng
Ten punkt widokowy znajduje się ponad punktem widokowym Som Nang, więc zapewnia jeszcze lepszą panoramę, ale jest przez to bardziej wymagający, a dotarcie na górę zajmuje około 1-1,5 godziny. Bilet kosztuje 20.000 LAK. Istnieje również możliwość noclegu w namiocie.
Punkt widokowy Phar Kew Lom
Bez wątpienia najtrudniejszy technicznie punkt widokowy. Mimo że wspinałem się wcześnie rano, kiedy było jeszcze pochmurno i chłodno, moja koszulka była całkowicie mokra od potu. Na szczycie zostałem jednak nagrodzony niesamowitym widokiem. Jest tam również mała platforma, na której można rozbić namiot na noc. To musi być naprawdę niesamowite przeżycie, na które z pewnością zdecyduję się następnym razem! Na komfortowe wejście i zejście należy liczyć co najmniej 3 godziny. Bilet wstępu kosztuje 20.000 LAK.
Trekking w Nong Khiaw
Nong Khiaw to bardzo popularna baza wypadowa na 2-3 dniowe wędrówki z noclegiem u lokalnej rodziny w małych wioskach. Jeśli masz mało czasu, dostępne są również trasy 1-dniowe. Zarezerwowałem swoją wycieczkę w Nam Ou Riverlodge, ale możesz to również zrobić w biurze Nong Khiaw Adventure Tours, na rogu tuż przed mostem.
Dzień 1
Gdy grupa się skompletowała (8 osób), dostaliśmy duże butelki wody i pojechaliśmy tuk-tukiem na początek szlaku w wiosce Ban Ving Kham. Pierwszy odcinek był raczej łatwy, ale szliśmy głównie otwartym terenem w słoneczny dzień, więc było dość gorąco. Dotarliśmy do wioski, gdzie odpoczęliśmy i zjedliśmy obiad. Była to również dobra okazja do fotografowania lokalnych mieszkańćów.
Nong Khiaw, Laos
Po przerwie. szliśmy dalej pod górę, co było chyba najtrudniejszą częścią całego trekkingu. Było naprawdę gorąco i prawdopodobnie nie pomógł fakt, że to podejście wypadło tuż po obfitym obiedzie. Na szczycie wzgórza zrobiliśmy kolejną dłuższą przerwę, aby zrobić kilka zdjęć i po prostu nacieszyć oczy super malowniczym krajobrazem.
Ostatni odcinek prowadził w dół, a potem wzdłuż rzeki, kończąc się w wiosce. Materace, na których mieliśmy spać, były już przyszykowane i leżały jeden przy drugim na podłodze, a nad nimi były moskitiery. Poszliśmy nad rzekę popływać, a przede wszystkim się umyć, bo była to jedyna ku temu okazja tego dnia 🙂 Woda była zimna, ale po męczącym dniu było to orzeźwiające przeżycie. Plus zapach potu zniknął przynajmniej częściowo! Kolacja była bardzo smaczna, z ryżem i kilkoma tradycyjnymi potrawami, w tym zupą dyniową, laapem lub tofu. Po obiedzie spróbowaliśmy ryżowej whisky i spędziliśmy czas siedząc przy ognisku i ucząc się robić bambusowe koszyczki.
W wiosce dużo się działo, więc którtki spacer dostarczył wiele fajnych okazji do robienia zdjęć. Dzieci były szczególnie zachwycone! Czułem się naprawdę wdzięczny za to, że pracuję zdalnie i że mogę odwiedzać takie miejsca, w których wydaje się, że czas się zatrzymał.
Ogólnie rzecz biorąc, tego dnia była to dość długa i wymagająca wędrówka. Szczerze mówiąc, trudniejsza niż się spodziewałem, ale oczywiście byłem w pełni usatysfakcjonowany i szczęśliwy.
Dzień 2
Dzień rozpoczęliśmy od pysznej owsianki ryżowej z papają. Na szczęście możliwe były dokładki! Podczas gdy inni się pakowali, ja miałem jeszcze trochę czasu na spacer po wiosce i zrobienie dodatkowych zdjęć o poranku. Wszyscy byli bardzo pozytywnie nastawieni do turystów! Następnie zeszliśmy na brzeg rzeki i wsiedliśmy na łódź, która zabrała nas do Muang Ngoy.
W środku naszej sypialni
Zwiedzanie rozpoczęliśmy od wejścia na punkt widokowy Phanoi. Nic trudnego, ale momentami dość stromo no i jak zwykle bardzo gorąco, więc nie zapomnij o wodzie. Panorama rzeki Nam Ou była przepiękna. W drodze powrotnej zwiedziliśmy Jaskinię Phanoi. Po obejrzeniu kilku jaskiń w środkowym Wietnamie, wszystkie inne już nie robią na mnie wielkiego wrażenia.
Panorama z punktu widokowego Phanoi z jednej strony……oraz z drugiej
Stamtąd poszliśmy do centrum wioski, kupiliśmy trochę przekąsek i ponownie wsiedliśmy na łódź, aby dostać się do wodospadu Tad Mook w pobliżu wioski Sop Keng. Nadszedł czas na lunch, więc zatrzymaliśmy się w Yensabai Organic Farm i zjedliśmy smażony makaron zapakowany w liść bananowca. Ta ekologiczna farma wydawała się fajnym miejscem, gdzie można również spędzić noc w namiocie. Pozostała część wycieczki do wodospadu była bardzo przyjemna. Najpierw spacer wzdłuż pięknie zielonych pól ryżowych a potem przez las. Niestety, wydawało się, że wszystkie grupy turystów przybyły w podobnym czasie, więc wodospad zrobił się mega zatłoczony. Mimo to, piękne miejsce!
Pola ryżowe na trasie do wodospaduPola ryżowe oraz wodospad Tad Mook
Wróciliśmy do łodzi, która zabrała nas nieco dalej w dół rzeki, a potem przesiedliśmy się na kajaki. Czas wiosłowania do Nong Khiaw wynosił prawdopodobnie około 30 – 40 minut. Nie za długo, ale w sam raz, bo czułem się już trochę zmęczony po dwóch intensywnych dniach. Słońce przesuwało się coraz niżej, więc był to bardzo malowniczy czas na przebywanie na rzece, spokojne wiosłowanie i słuchanie dźwięków natury.
Ogólnie wycieczka była naprawdę fantastyczna i mogę z całego serca polecić wędrówki w okolicach Nong Khiaw. Na pewno w przyszłości będę chciał podobnie spędzić czas w Phongsaly lub Luang Namtha.
Jaskinie w Nong Khiaw
Jaskinie Phathok
Podążaj drogą 1C obok punktu widokowego Phar Kew Lom, aż dotrzesz do zjazdu do jaskiń. Były one wykorzystywane jako schronienie przez Pathet Lao podczas ich walki z siłami narodowymi wspieranymi przez USA w latach 70. Pierwsza jaskinia jest największa, ma około 30 m wysokości i prowadzą do niej schody. Druga jest dość wąska i zdecydowanie nie dla osób z klaustrofobią. Trzecia jest najmniejsza i najmniej imponująca. Najprawdopodobniej będą Ci towarzyszyć miejscowe dzieciaki z latarkami, proszące na koniec o napiwek. Możesz powiedzieć, że nie chcesz, żeby za Tobą szli, ale nie sądzę, żeby posłuchali 🙂 Weź również własną, porządną latarkę dla bezpieczeństwa i żeby zobaczyć jak najwięcej. W drodze powrotnej przejedziesz przez pola ryżowe, które wyglądają wspaniale w popołudniowym świetle. Bilet wstępu kosztuje 20.000 LAK.
Pola ryżowe w pobliżu jaskini Phathok
Jaskinia Pha Kuang
Podobnie jak jaskinia Phathok, ta była również używana jako kryjówka podczas wojny w Indochinach. Zwiedzenie jej jest doświadczeniem dla osób, które są gotowe się ubrudzić i nie mają klaustrofobii. Trasa wymaga czołgania się i przechodzenia przez wąskie szczeliny. Nie lubię takich miejsc, więc postanowiłem sobie odpuścić. Wstępn kosztuje 10.000 LAK.