Cześć! Witaj na Pin Your Footsteps!
Miło, że tu jesteś! Niezależnie od tego, czy szukasz inspiracji podróżniczych, praktycznych wskazówek, czy po prostu lubisz czytać historie z różnych zakątków świata, mam nadzieję, że znajdziesz tutaj coś dla siebie.
Kim jestem?
Mam na imię Jakub, ale w Polsce najczęściej mówią na mnie Kuba. Dla obcokrajowców to czasami dość zabawnie brzmiące imię. Dlatego jeśli kiedyś usłyszysz grupę osób rozmawiających o Kubie, nie zakładaj od razu, że wspominają ostatnie wakacje w krainie cygar, salsy i zabytkowych amerykańskich samochodów na Karaibach!
Nigdy nie przypuszczałem, że zostanę blogerem podróżniczym!
Szczerze mówiąc, założenie bloga podróżniczego nigdy nie było czymś, o czym poważnie myślałem. Jeden z moich znajomych zachęcił mnie jednak, żeby spróbować. Powiedział:
„Nawet jeśli nic z tego nie wyjdzie, zostaną Ci przynajmniej internetowe wspomnienia z podróży, do których będziesz mógł wrócić za kilka lat”.
W sumie racja!
Ale prawdziwym powodem, dla którego założyłem tego bloga, było to, że w końcu zdecydowałem się zrobić coś, o czym od dawna marzyłem: wyruszyć w długoterminową podróż.
Bez ciągłego zerkania na zegarek, odliczania pozostałych dni urlopu i tego znajomego uczucia frustracji, kiedy uświadamiasz sobie, że do powrotu zostało już tylko kilka dni. Po prostu podróżować we własnym tempie, odkrywać nowe miejsca i cieszyć się wolnością bez konkretnej daty powrotu wiszącej nad głową.
Dlaczego w końcu się na to zdecydowałem? Samo marzenie o czymś nie zawsze wystarczy. Czasami potrzebny jest impuls, mały kopniak, który sprawi, że wreszcie zaczniemy działać.
Mój przyszedł w idealnym momencie, pod koniec 2018 roku.
W tamtym czasie spędzałem rok na delegacji służbowej w Niemczech. Choć było to ciekawe doświadczenie, nie czułem się szczególnie szczęśliwy i coraz bardziej dochodziłem do wniosku, że tradycyjny korporacyjny styl życia chyba nie jest dla mnie.
Starałem się maksymalnie wykorzystywać weekendy, podróżując po Niemczech i sąsiednich krajach, ale takie krótkie wypady zawsze pozostawiały niedosyt. Kiedy moja roczna delegacja dobiegła końca, wcale nie spieszyło mi się do powrotu do Polski i ponownego wpadnięcia w poprzednią rutynę.
Postanowiłem więc wybadać grunt i zapytałem szefa, co sądzi o pomyśle bezpłatnego urlopu na kilka miesięcy.
Kilka miesięcy ostatecznie zamieniło się w 10 miesięcy.
Co zaskakujące, odpowiedź przyszła znacznie szybciej, niż się spodziewałem.
I tak oto mogłem ruszać w drogę!
Co najbardziej lubię w podróżowaniu?
Na to pytanie nie muszę się długo zastanawiać. To ekscytacja i podekscytowanie!
Najpierw pojawia się ekscytacja związana z kupowaniem biletów i planowaniem kolejnej przygody. Później przychodzi czas na szukanie informacji o kierunku podróży, zastanawianie się, dokąd pojechać, co zobaczyć i jak tam dotrzeć. Zazwyczaj przygotowuję wstępny plan, chociaż rzadko kiedy wszystko przebiega dokładnie tak, jak sobie założyłem.
Potem dochodzi poznawanie lokalnych mieszkańców i innych podróżników, odkrywanie niespodziewanych miejsc, wpadanie w tarapaty (i miejmy nadzieję, wychodzenie z nich!) oraz przeżywanie rzeczy, z którymi nigdy nie spotkałbym się w domu.
Oczywiście robię też tysiące zdjęć. Ale chyba najważniejsze jest kolekcjonowanie wspomnień, które zostają ze mną na długo po zakończeniu podróży.
Właściwie nawet jeśli fizycznie podróżuję przez trzy tygodnie, moja głowa potrafi podróżować jeszcze przez co najmniej dwa kolejne miesiące. Planowanie, wspominanie, przeglądanie zdjęć i myślenie o następnym kierunku to przecież również część całej przygody.
„Co innego jest na górzej, gdzie wszystko jest intensywne, co innego na dole, gdy zaczyna brakować intensywności przeżyć. Okazuje się, że to co wydawało się mocne, na dole kompletnie się rozpada.”
— Wanda Rutkiewicz
Styl podróżowania w 8 punktach:
1. Podróże solo lub z bliskimi znajomymi
Najczęściej podróżuję sam albo w niewielkim gronie naprawdę bliskich znajomych. Zorganizowane wyjazdy w grupach zupełnie nie są w moim stylu. Niektórzy zakładają, że samotne podróżowanie musi być samotne również w tym mniej przyjemnym znaczeniu, ale ja wcale tak tego nie odbieram. Naprawdę lubię własne towarzystwo i cenię sobie swobodę podejmowania samodzielnych decyzji.
2. Niezależność zamiast komunikacji publicznej
Transport publiczny nie wzbudza we mnie szczególnego entuzjazmu. Jeśli tylko mam taką możliwość, wolę mieć własny środek transportu – czy to wynajęty samochód (tak jak podczas podróży po Australii i Nowej Zelandii), czy motocykl, który szczególnie dobrze sprawdza się w Azji. Możliwość zatrzymania się w dowolnym miejscu i czasie to dla mnie duża część przyjemności podróżowania.
3. Hostele, pensjonaty i od czasu do czasu kamper
Przez lata spędziłem mnóstwo nocy w hostelach, chociaż z wiekiem coraz bardziej doceniam wygodne hotele i pensjonaty ze średniej półki cenowej. Podczas podróży po Australii i Nowej Zelandii zakochałem się również w życiu w kamperze. Budzenie się w pięknym miejscu, mając cały swój mały dom zaparkowany tuż obok, to coś wyjątkowego.
4. Najlepiej czuję się na świeżym powietrzu
Zdecydowanie jestem typem outdoorowym. Dajcie mi buty trekkingowe, plecak i szlak do przejścia, a będę szczęśliwy. Cały dzień spędzony na zewnątrz brzmi fantastycznie – niezależnie od tego, czy świeci słońce, jest pochmurno, czy pada deszcz. Góry, lasy, odległe wioski i spektakularne krajobrazy zdecydowanie bardziej mnie przyciągają niż wielogodzinne spacery po centrach handlowych.
5. Miłośnik lokalnej kuchni
Smażona żaba albo zupa z węża? Czemu nie! Zawsze jestem ciekawy lokalnej kuchni i chętnie próbuję potraw, o których wcześniej nawet nie słyszałem. Małe uliczne knajpki z plastikowymi krzesłami, nieznanymi składnikami i menu, którego ledwo potrafię rozszyfrować, często należą do moich ulubionych miejsc. Eleganckie restauracje nastawione na turystów? Raczej nie, dziękuję.
6. Podróżowanie budżetowe, ale bez przesady
Lubię kontrolować wydatki, bo im mniej wydaję, tym dłużej mogę podróżować. Nie oznacza to jednak, że chcę oszczędzać za wszelką cenę. Niektóre doświadczenia są po prostu warte swojej ceny – czy będzie to rafting na czarnej rzece w Nowej Zelandii, czy nurkowanie na Wielkiej Rafie Koralowej w Australii.
7. Powolne podróżowanie i miejsca poza utartym szlakiem
Lubię podróżować bez pośpiechu i odkrywać miejsca, które nie zostały jeszcze zdominowane przez masową turystykę. Poznawanie lokalnych mieszkańców, odkrywanie mniej znanych zakątków i obserwowanie codziennego życia w różnych częściach świata to jedne z moich ulubionych aspektów podróżowania.
Nie oznacza to jednak, że unikam popularnych atrakcji. Jeśli jakieś miejsce naprawdę jest warte zobaczenia, nie mam problemu z dołączeniem do tłumów!
8. Każda pora roku ma swój urok
Nie należę do osób, które podróżują wyłącznie wtedy, gdy prognoza pogody zapowiada idealne warunki. Każda pora roku ma coś do zaoferowania, a odwiedzenie tego samego miejsca latem i zimą może przypominać odkrywanie dwóch zupełnie różnych światów. Ośnieżone góry, tropikalne słońce, jesienne kolory czy krajobrazy w porze deszczowej – wszystko ma swój urok.
Odwiedzone kraje
Afryka: Tunezja, Maroko, Tanzania
Azja: Chiny, Hong Kong, Indonezja, Malezja, Kambodża, Mjanma, Filipiny, Rosja, Singapur, Tajlandia, Kirgistan, Kazachstan, Japonia, Nepal, Indie
Australia & Oceania: Australia, Nowa Zelandia, Samoa
Europa: Austria, Belgia, Chorwacja, Czechy, Dania, Wielka Brytania, Estonia, Finlandia, Francja, Niemcy, Grecja, Węgry, Włochy, Litwa, Łotwa, Luksemburg, Holandia, Norwegia, Polska, Słowacja, Słowenia, Hiszpania, Szwecja, Szwajcaria, Turcja, Ukraina, Watykan
Bliski Wschód: Zjednoczone Emiraty Arabskie, Jordania
Ameryka Południowa: Boliwia, Peru, Ekwador, Argentyna, Chile
I to na razie tyle! Z niecierpliwością czekam na kolejne przygody, nowe miejsca i – nie ma co ukrywać – następne tysiące zdjęć.
Dzięki, że tu zaglądasz. Rozejrzyj się, poszukaj inspiracji i mam nadzieję, że znajdziesz coś przydatnego podczas planowania własnych podróży.
Bądź ciekawy świata, odkrywaj nowe miejsca i ciesz się każdą chwilą podróży!
Kuba