Wstęp

Laayoune, położone w Saharze Zachodniej, ma złożoną historię, głęboko splecioną z szerszym kontekstem historycznym i politycznym regionu.

Przed kolonizacją europejską region Sahary Zachodniej był zamieszkany przez ludność tubylczą, głównie plemiona koczownicze, takie jak Saharyjczycy (Saharawi). Plemiona te prowadziły tradycyjny tryb życia oparty na pasterstwie i handlu.

Pod koniec XIX i na początku XX wieku mocarstwa europejskie, zwłaszcza Hiszpania i Francja, rozpoczęły kolonizację części Afryki Północnej. Hiszpania przejęła kontrolę nad terenami dzisiejszej Sahary Zachodniej, w tym nad obszarem, na którym znajduje się Laayoune. Nazwali to terytorium Saharą Hiszpańską lub Rio de Oro, a Laayoune stało się stolicą administracyjną.

W miarę jak w połowie XX wieku przez Afrykę przetoczyły się ruchy dekolonizacyjne, na Saharze Hiszpańskiej nasiliły się wezwania do niepodległości. Rdzenni mieszkańcy, na czele z Frontem Polisario, dążyli do samostanowienia i niezależności od hiszpańskich rządów kolonialnych.

Gdy w latach 70. Hiszpania przygotowywała się do dekolonizacji regionu, zarówno Maroko, jak i Mauretania zgłosiły historyczne roszczenia do Sahary Zachodniej. Doprowadziło to do złożonego konfliktu, w którym Front Polisario walczył zarówno z siłami marokańskimi, jak i mauretańskimi.

Po wycofaniu się Hiszpanii z Sahary Zachodniej w 1976 r. Maroko i Mauretania przystąpiły do ​​aneksji części tego terytorium. Maroko zajęło północne dwie trzecie Sahary Zachodniej, w tym Laayoune, co doprowadziło do konfliktu zbrojnego z Frontem Polisario.

Status Sahary Zachodniej do dziś pozostaje nierozwiązany. Maroko kontroluje większość terytorium, w tym Laayoune, natomiast we wschodniej części regionu działa Front Polisario, opowiadający się za niepodległością. Organizacja Narodów Zjednoczonych była zaangażowana w wysiłki na rzecz znalezienia pokojowego rozwiązania konfliktu, w tym w proponowane referendum w sprawie samostanowienia narodu Sahrawi, jednak wątpi się, czy nastąpi to w najbliższej przyszłości.

Infrastruktura turystyczna w Laayoune nie jest tak rozwinięta jak w innych marokańskich miastach, ale dla mnie jest to zaleta, dzięki której warto odwiedzić to miasto. Co więcej, na trasie do Dakhli nie znajdziesz żadnych innych większych miejscowości, więc jest to dobra baza wypadowa, aby uzupełnić zapasy i zjeść w lepszych restauracjach.

Śledź sytuację polityczną w Saharze Zachodniej i wszelkie zalecenia dotyczące podróży wydane przez międzynarodowe organizacje. Odwiedziłem Laayoune w listopadzie 2023 roku i było całkowicie bezpiecznie, chociaż w całym mieście widziałem wiele pojazdów wojskowych i ONZ.

Jak dotrzeć do Laayoune?

Aby dotrzeć do Laayoune na Saharze Zachodniej, masz kilka możliwości:

Samolotem: Możesz polecieć na lotnisko Hassana I (lotnisko Laayoune) liniami Royal Air Maroc z dużych miast, takich jak Casablanca, Marrakesz czy Agadir.

Samochodem: Drogi są ogólnie dobrze utrzymane, ale jest to długa podróż, niezależnie od punktu początkowego. Jeśli szukasz samochodu do wynajęcia w Agadirze, polecam skorzystać z usługi Click’n’Go Car Rental. To bardzo przyjazna firma, z której obsługą łatwo można się skontaktować na WhatsAppie. W moim przypadku skończyło się na wynajęciu Renault Clio na cały miesiąc i dostałem niezłą cenę.

Autobusem: Supratours oraz CTM to dwie popularne firmy transportowe działające w Maroku.

Możesz także sprawdzić swoje połączenia na 12go.com.

Kiedy przyjechać?

Najlepszy czas na wizytę w Laayoune to wiosna (od marca do maja) i jesień (od września do listopada), kiedy pogoda jest łagodna i przyjemna. Lato może być dość gorące, a zima przynosi chłodniejsze dni.

Gdzie się zatrzymać?

Z czystym sumieniem mogę polecić Sahariano Hotel. Jest bardzo dobrze położony w centrum miasta, blisko sklepów i restauracji i dostępny jest szybki internet. Komunikacja z personelem hotelu była płynna i udzielił mi kilku rad dotyczących dalszej podróży.

Jak długo tam zostać?

Mimo że jest to największe miasto w Saharze Zachodniej, wciąż jest raczej kompaktowe, więc spacer po nim i zobaczenie głównych atrakcji nie zajmie więcej niż jeden dzień.

Co warto zobaczyć w Laayoune?

Dzień zacząłem od zwiedzania Katedry św. Franciszka z Asyżu. Była niestety zamknięta, więc mogłem jedynie zrobić zdjęcia z zewnątrz. Następnie ruszyłem dalej w stronę mostu, mijając szpital i mnóstwo baz wojskowych.

Widoki z mostu były ładne. Budynki miejskie po lewej stronie, wydmy po prawej, a na wprost grupa flamingów stojących w płytkiej wodzie.

Następnie udałem się z powrotem w stronę dworca autobusowego. Po lewej stronie widać opuszczone, tradycyjne domy saharyjskie w starym stylu. Przeszedłem między nimi i zobaczyłem boisko pełne dzieci, wyraźnie podekscytowanych moją obecnością.

Jeśli masz ochotę na przygodę, możesz zejść do wyschniętego koryta rzeki, a następnie wspiąć się na widoczne z daleka wydmy.

Tego dnia nie miałem ochoty na podobne wycieczki, więc zawróciłem i poszedłem w stronę Placu Głównego. To duża przestrzeń z budynkiem Palais des Congrès i mnóstwem marokańskich flag. Na wypadek, gdybyście zastanawiali się, jaki jest obecny status Sahary Zachodniej…

Lunch zjadłem w znakomitej Restauracji Gardenia, położonej zaledwie 5 minut spacerem od Placu Głównego. Musisz spróbować ich smoothie z awokado!

Następnie skierowałem się w stronę Sahariano Hotel i minąłem rondo z McDonald’s. Dotarłem do meczetu Youssefa Ibn Tashfina po czym postanowiłem zakończyć ten dzień i przygotować się do wyjazdu do Dakhli.

Laayoune to miły przystanek w drodze do Dakhli lub Mauretanii, choć obecność personelu wojskowego na każdym rogu wywoływała we mnie dziwne uczucie, że znajduję się w jakiejś niebezpiecznej strefie.

Wstęp

Tarfaya to nadmorskie miasteczko, położone w regionie Laâyoune-Sakia El Hamra w Maroku, w pobliżu granicy z Saharą Zachodnią. Historycznie jest znane jako dawna osada hiszpańska, a następnie francuska. Słynie również z tego, że w latach dwudziestych XX wieku jako lotnik pracował tu Antoine de Saint-Exupéry, autor „Małego Księcia”. Dziś motorem napędowym miasta jest przemysł rybny. To również punkt tranzytowy dla podróżnych udających się na południe do Sahary Zachodniej i Mauretanii.

Jak się tam dostać?

Możesz polecieć na lotnisko Al Massira (AGA) w Agadirze i stamtąd ruszyć dalej autobusem lub współdzieloną taksówką. To około 545 km i 8 godzin jazdy od Agadiru. Sprawdź swoje połączenia na 12go.com.

Osobom preferującym niezależność polecam wypożyczenia auta w Click’n’Go Car Rental w Agadirze. To bardzo przyjazna firma, z którą łatwo się skontaktować na WhatsAppie. W moim przypadku skończyło się na wynajęciu Renault Clio na cały miesiąc i dostałem niezłą ofertę.

Najlepszy czas na wizytę

Tarfayę najlepiej odwiedzić na wiosnę (od marca do maja) lub jesienią (od września do listopada), kiedy pogoda jest łagodna i przyjemna. Lato może być upalne, a zima przynosi chłodniejsze dni. Podróż wiosną lub jesienią zapewni komfortowy klimat do korzystania z pobliskich plaż, jak i zwiedzania miasta i okolic.

Gdzie się zatrzymać?

Polecam Hotel Residence Canalina. To mini apartament, który jest bardzo wygodny i przestronny. Dostępny był także szybki internet, co ułatwiało pracę online. Kiedy przyjechałem, hotel był zamknięty, ale właściciel przybył szybko po wysłaniu mu wiadomości na WhatsApp (+212641785521).

Jak długo zostać w mieście?

Tarfaya to małe miasteczko, więc spacer po nim nie zajmie więcej niż kilka godzin. Jest to wygodne miejsce na odpoczynek pomiędzy Akhfennir i Laayoune

Co warto zobaczyć w Tarfayi?

Muzeum Saint-Exupéry

Tarfaya zawsze będzie powiązana z pisarzem i pilotem Antoine de Saint-Exupéry z Francji. Zaczął on obsługiwać trasę lotniczą między Francją a Senegalem w 1926 roku, z międzylądowaniem w Cap Juby. To tutaj przez kilka lat pełnił funkcję kierownika stacji. Jego najbardziej znana opowieść, Le Petit Prince (Mały Książę), o pilocie, który zgubił się na pustyni, była inspirowana doświadczeniami w tym rejonie świata. Niestety, w muzeum wszystkie informacje są dostępne wyłącznie w języku francuskim.

Plaża Tarfaya w Casa Mar

Początkowa kolonia została założona pod koniec XIX wieku przez szkockiego kupca Donalda Mackenziego, który wzniósł na pobliskiej skale skromną placówkę handlową i nazwał ją Port Victoria. Hiszpańscy kolonizatorzy przejęli kontrolę nad budowlą, która obecnie znana jest jako Casa Mar.

Pobliska plaża jest popularnym miejscem spędzania czasu przez mieszkańców. Niestety, śmieci jest mnóstwo.

Wrak promu Armas Assalama

Połączenie morskie między Tarfayą i Fuerteventurą dobiegło końca w 2008 r., kiedy prom Armas rozbił się 2 km na południe od miasta. Niedługo po opuszczeniu basenu portowego statek uderzył w rafę na wzburzonym morzu. Kontynuowanie podróży okazało się jednak błędem, ponieważ uszkodzony statek wkrótce znalazł się w trudnej do opanowania pozycji bocznej. Załoga i pasażerowie zostali ewakuowani.

Ze względu na wygórowane koszty, firma ubezpieczeniowa nie była w stanie podjąć decyzji o przeniesieniu statku do portu Las Palmas de Gran Canaria w celu naprawy. Oficjalne szacunki kosztów akcji w tamtym czasie wynosiły od 15 do 20 milionów euro.

Wstęp

Zacznijmy od tego, że w Akhfennir nie ma zbyt wiele do roboty i jest to raczej miejsce poza utartym szlakiem. Prawdopodobnie nie przyjedziesz tutaj podróżując po Maroku, chyba że kierujesz się na południe, do Sahary Zachodniej.

Jeśli właśnie tak jest, nie zapomnij spróbować owoców morza i ryb serwowanych w lokalnych restauracjach oraz odkryj atrakcje przyrodnicze: Park Narodowy Khnifiss i Grotte d’Akhfennir Ajeb Lah.

Na kiedy zaplanować wyjazd?

Najlepszy czas na odwiedzenie Parku Narodowego Khnifiss to chłodniejsze miesiące roku, zazwyczaj od października do kwietnia. W tym czasie temperatury są łagodniejsze, co sprawia, że ​​aktywności na świeżym powietrzu stają się znośne. Ponadto, w tym okresie populacja ptaków wędrownych jest największa, co stwarza doskonałe możliwości ich obserwacji.

Gdzie się zatrzymać?

W mieście nie ma zbyt wielu opcji zakwaterowania i nie oczekuj luksusu. Zatrzymałem się w hotelu La Corniche. Pokój był prosty i czuć było wilgoć, ale do zaakceptowania na krótki pobyt. Okna skierowane są w stronę plaży, więc zasypiałem słychając szumu oceanu.

Co zobaczyć?

Miasteczko można zwiedzić spacerem w kilka minut, a plaża to coś, o czym chciałoby się jak najszybciej zapomnieć ze względu na ilość śmieci.

Jeśli jednak pójdziesz wzdłuż wybrzeża na północ, wkrótce ujrzysz kraniec Sahary i spektakularne klify opadające do oceanu. Punktem kulminacyjnym jest Grota d’Akhfennir Ajeb Lah, zwana także Diabelską Dziurą. To naturalna jaskinia powstała na skutek erozji, na którą wpływ miały rozbijające się fale Oceanu Atlantyckiego. Trochę podobna do jaskini Benagil w regionie Algarve w Portugalii, z tą różnicą, że nie ma tu tłumów turystów!

Drugim miejscem, które chciałem odwiedzić w tej okolicy był Park Narodowy Khnifiss. Jest znany ze swoich unikalnych ekosystemów przybrzeżnych i pustynnych, charakteryzujących się różnorodną przyrodą i krajobrazami. Park obejmuje piaszczyste plaże, wydmy, tereny podmokłe i skaliste klify. Znajduje się około 25 kilometrów od Akhfenniru. Ponieważ nie miałem samochodu, jedyną opcją był autostop. Znalezienie podwózki nie zajęła mi dużo czasu, gdyż wkrótce zatrzymało się dwóch młodych chłopaków. Powiedzieli, że jadą tylko kawałek w tamtym kierunku, ale ostatecznie nadrobili kilka kilometrów, żeby mnie podrzucić do parku. Miło z ich strony!

Zszedłem na mały pomost i po chwili podszedł do mnie rybak oferując rejs łódką. Wynegocjowałem cenę 300 MAD za zabranie mnie na prawie 2-godzinną wycieczkę po lagunie, ale potem wpadłem na pomysł, aby zaoferować dołączenie tym dwóm gościom, którzy mnie podwieźli. Zgodzili się bez wahania! Ostatecznie zapłaciłem 400 MAD za naszą trójkę. Moi towarzysze wydawali się bardzo szczęśliwi, a ja też byłem usatysfakcjonowany, że mogłem się odwdzięczyć za przysługę. Tylko jeden z nich mówił po angielsku, ale mimo to potrafiliśmy się porozumieć całkiem nieźle. Widzieliśmy mnóstwo ptaków, w tym flamingi, ale najlepszy był przystanek na wydmach. Naprawdę imponujące miejsce!

Po powrocie na pomost chłopaki podwieźli mnie do głównej drogi skąd złapałem podwózkę starą taksówką Land Rovera do następnego miasteczka – Tarfaya.

Wstęp

Taliouine jest znane jako szafranowa stolica kraju, produkująca znaczną część tej marokańskiej przyprawy, która jest jedną z najdroższych na świecie. Miasto położone jest u podnóża Gór Antyatlasowych i oferuje malownicze krajobrazy. 

Taliouine przyciąga turystów, szczególnie w październiku, w okresie zbiorów szafranu, kiedy pola wypełnione są fioletowymi krokusami. W tym czasie odbywa się również festiwal szafranu.

Region wokół Taliouine znany jest także z tradycyjnej kultury berberyjskiej, co czyni go interesującym miejscem dla osób poszukujących styczności z autentyczną kulturą. Doskonałym sposobem na zwiedzanie są długie piesze wędrówki.

Jak dotrzeć do Taliouine?

Możesz polecieć na lotnisko Al Massira (AGA) w Agadirze i stamtąd wybrać się dalej autobusem lub taksówką. Z Agadiru do Taliouine jest 185 km, a podróż samochodem zajmuje około 2,5 – 3 godzin. Najwygodniejszym sposobem na samodzielne zwiedzanie okolicy jest jednak wynajęcie auta.

Polecam skorzystanie z usług wypożyczalni Click’n’Go Car Rental. Bardzo przyjazna obsługa i łatwy kontakt na WhatsApp. Skończyło się na wynajęciu Renault Clio na cały miesiąc i dostałem niezłą cenę.

CTM ma dwa połączenia autobusowe dziennie, a bilet kosztuje około 80 – 90 MAD. Alternatywnie, jak zawsze w Maroku, można wykupić miejsce w taksówce współdzielonej z innymi pasażerami.

Wąwóz Tislite znajduje się około 45 kilometrów od Taliouine i aby się tam dostać, potrzebny jest własny pojazd. Kieruj się drogą N10, a następnie skręć w lewo w miejscowości Dogadir.

Najlepszy czas na wizytę

Taliouine można zwiedzać o każdej porze roku, ale najlepszy czas to sezon zbiorów szafranu, który zazwyczaj przypada na październik. Można wtedy poczuć żywą atmosferę festiwalu szafranu, ciesząc się przy tym przyjemną pogodą.

Gdzie się zatrzymać?

Noc spędziłem w Auberge Restaurant le Safran Taliouine. Nie jest to zbyt wyszukane miejsce, ale możliwości zakwaterowania w Taliouine są ograniczone. Pokój był czysty oraz była ciepła woda, więc w zasadzie wszystkie moje potrzeby zostały spełnione.

Jeśli chcesz zatrzymać się w lokalnym pensjonacie w pobliżu wąwozu Tislit, polecam Maison d’hôte Tazziba Tislit. Możesz się z nimi skontaktować pod adresem gifetisslit@gmail.com

Ile czasu potrzeba na zwiedzanie?

Taliouine to małe miasteczko, więc bez problemu można je obejść a następnie podjechać do wąwozu Tislit w ciągu jednego dnia. Jeśli chcesz wybrać się na trekking po górach, będziesz potrzebować więcej czasu.

Co warto zobaczyć w mieście?

Kasba

Choć kasba jest w dużej mierze ruiną, zapewnia ładną panoramę ze wzgórzami w tle.

Atelier-galerie de Moulid Nid Oiussadan

Moulid Nidouissadan to poeta i kaligraf Amazigh, który maluje żywe kompozycje i przysłowia berberyjskie. Otrzymałem bezpłatną próbkę jego umiejętności, zawierającą moje imię w języku berberyjskim, wykonaną tuszem szafranowym. Mimo, że nie mówi zbyt dobrze po angielsku, poczułem się bardzo mile widziany, a wizyta tam naprawdę poprawiła mi humor! Kto wie, może mój kolejny tatuaż będzie symbolem berberyjskim symbolem wolnego człowieka? Przeszła mi przez głowę ta myśl!

Dar Azaafarana

W tym nowoczesnym centrum informacyjnym znajduje się małe muzeum szafranu, w którym można kupić produkty od lokalnych spółdzielni. Większość ekspozycji jest niestety w języku francuskim. Godziny otwarcia nie są przestrzegane, więc musisz mieć szczęście, żeby było otwarte.

Spółdzielnia Souktana du Safran

Największa i najstarsza spółdzielnia szafranowa w Taliouine powstała w 1979 roku. Sprzedają szafran i powiązane z nim towary, takie jak czekoladki, kosmetyki i tusz do kaligrafii, a także mogą wyjaśnić, jak powstaje szafran i zaoferować degustację.

Piesze wycieczki

Dla tych, którzy chcą wybrać się na wędrówkę w pobliskich górach Anti Atlas, Taliouine jest popularną bazą wypadową. Przewodników trekkingowych można wynająć za pośrednictwem lokalnych biur podróży bądź hoteli.

Agadir Ifri Imadiden

Autentyczny agadir, czyli ufortyfikowany spichlerz komunalny, położony około 20 minut jazdy od Taliouine. Zaparkuj w wiosce Ifri i kontynuuj dalej pieszo. Najprawdopodobniej lokalne dzieci dołączą do Ciebie po drodze. Jeśli drewniane drzwi będą otwarte i wejdziesz do środka, spodziewaj się zapłacić 20 MAD i lepiej miej dokładną kwotę, bo inaczej możesz zapomnieć o reszcie.

Wąwóz Tislit

Masz dwie możliwości dotarcia do wąwozu: albo zaparkować w Assaisse, a następnie przejść około 3 km, albo pojechać bezpośrednio do wioski Tislit. Droga jest wyboista, ale jest to wykonalne, nawet w Renault Clio.

Zaparkuj obok Maison d’hôte Tazziba Tisslit. Jeśli maszczas, warto rozważyć tu nocleg. Jest to wspaniałe i autentyczne doświadczenie. Rodzina jest miła i możesz kupić trochę szafranu lub przynajmniej napić się herbaty lub kawy przed rozpoczęciem wędrówki.

Schodząc do wąwozu, z pewnością miniesz kilka kobiet sprzedających szafran. Na szczęście nie są zbyt nachalne. Pewnie to fajna przyprawa, ale ja niestety nawet nie wiem, jak jej używać, więc odpuściłem sobie zakup.

Wąwóz jest pełen niesamowitych formacji skalnych, które sprawiają, że czujesz się jak na innej planecie. Uczucie było tym silniejsze, że byłem tam zupełnie sam. Możesz wspiąć się na niektóre skały, aby uzyskać lepszą panoramę, ale zachowaj ostrożność. Po przejściu na koniec wąwozu zawróć i cofnij się tą samą drogą.

Kontynuowałem podążanie korytem rzeki do innego wąwozu na zachód od wioski Tislit. Inny klimat, ale wciąż niesamowite widoki! Niestety, trudno było przejść do wylotu z drugiej strony gdyż drogę blokowały ogromne kamienie i woda.

Wstęp

Region pomiędzy Mirleft i Sidi Ifni charakteryzuje się malowniczym odcinkiem wybrzeża wzdłuż południowo-zachodniej części Maroka. Znajdziesz tu surowe klify klifów, piękne plaże oraz doświadczysz mieszanki tradycyjnej kultury berberyjskiej z wpływami kolonialnymi. 

Region ten nie jest tak mocno rozwinięty jak inne, bardziej turystyczne miejsca w Maroku. Dzięki temu zachowuje jednak swoją autentyczność i okazję do esploracji surowego piękna marokańskiego wybrzeża.

Jak tam dotrzeć?

Najłatwiej jest przylecieć na lotnisko Al Massira (AGA) w Agadirze i stamtąd wziąć autobus lub współdzieloną taksówkę. Z Agadiru do Mirleft jest około 140 km, czyli ponad 2 godziny jazdy, a stamtąd kolejne 20 km do plaży Legzira i jeszcze kolejne 10 km dalej na południe do Sidi Ifni. Sprawdź swoje połączenia na 12go.com.

Osobom, które wolą być niezależne, polecam skorzystanie z usług wypożyczalni samochodów Click’n’Go Car Rental  w Agadirze – bardzo sympatyczni ludzie i łatwy kontakt na WhatsApp. Wynająłem Renault Clio na cały miesiąc i dostałem niezłą cenę.

Najlepszy czas na wizytę

Najlepszym czasem na odwiedzenie południowego wybrzeża Atlantyku w Maroku jest wiosna (od marca do maja) i jesień (od września do listopada), kiedy pogoda jest łagodna i przyjemna. Lato może być szalenie gorące, a zima przynosi chłodniejsze temperatury, szczególnie w nocy. Wybór wiosny lub jesieni zapewni komfortowy klimat do korzystania z pobliskich plaż, a także do zwiedzania miasta i okolic.

Jak długo zostać na miejscu?

Powinieneś mieć cały dzień, aby bez pośpiechu cieszyć się plażami w tym regionie wybrzeża Atlantyku i przespacerować się po Mirleft i Sidi Ifni.

Mirleft

W XX wieku, podobnie jak wiele obszarów przybrzeżnych Maroka, Mirleft przyciągnęło uwagę mocarstw europejskich. Miasto było wykorzystywane przez Hiszpanów jako port handlowy i rybacki, podobnie jak pobliskie Sidi Ifni. Nie uległo jednak tak rozległej kolonizacji.

W epoce postkolonialnej Mirleft doświadczyło rozwoju i wzrostu, stając się popularnym celem surferów i podróżników poszukujących wyluzowanej nadmorskiej atmosfery. Miasto nie oferuje zbyt wiele, ale to właśnie pobliskie plaże i malownicze drogi wzdłuż wybrzeża przyciągają turystów.

Aby podziwiać panoramiczne widoki, udaj się do Fort de Tidli – ruin francuskiego fortu. Jeśli chodzi o plaże, warto zatrzymać się i zrobić kilka fotek lub podziwiać wyczyny surferów w poniższych lokalizacjach: 

• Imin Turga
• Aftass
• Sidi Mohammed Ben Abdellah
• Tamhrouchte
• Sidi El Wafi

Plaża Legzira

Miejsce to słynie z ogromnego łuku skalnego. Jest on dostępny w czasie odpływu i naprawdę robi wrażenie. By się do niego dostać, trzeba przejść plażą około 10-15 minut, ale opcjonalnie można wybrać się na przejażdżkę na wielbłądzie lub quadem. Nie polecam jednak żadnej z tych opcji, bo o wiele lepiej jest cieszyć się tym miejscem w ciszy, słuchając szumu fal Atlantyku, o męczeniu zwierząt nie wspominając.

Pierwotnie istniały dwa łuki, ale jeden zawalił się pod koniec 2016 r. Mamy nadzieję, że drugiego łuku nie spotka taki sam los, ponieważ ocean w dalszym ciągu powoduje erozję czerwonego piaskowca. Plaża jest również popularnym miejscem do surfowania. Warto zajrzeć także na drugi jej koniec, czyli plażę Yasscobar.

Nieco dalej na południe można zauważyć zjazd z drogi głównej na drogę gruntową. Kieruj się na „Lkherba n’Brahim”, zgodnie z Google Maps. Następnie przejdź ścieżką za budynkiem do wspaniałego punktu widokowego na szczycie jednego z klifów.

Sidi Ifni

Historia Sidi Ifni przeplata się z wpływami marokańskimi i hiszpańskimi. Pierwotnie skromna wioska rybacka, zyskała na znaczeniu, gdy w 1860 roku znalazła się pod kontrolą Hiszpanii. Hiszpanie założyli osadę z kolonialną architekturą, która wciąż wyróżnia to miasto.

Pod rządami Hiszpanii Sidi Ifni rozwinęło się gospodarczo i kulturowo. Napięcie pojawiło się, gdy Maroko próbowało odzyskać kontrolę nad swoimi terytoriami. W 1969 roku, po latach negocjacji, Maroko odzyskało Sidi Ifni, co oznaczało ostateczny koniec hiszpańskiej obecności w tym kraju. Przejęcie nie obyło się bez wyzwań, ale miasto stopniowo dostosowywało się do rządów marokańskich. 

Główną atrakcją jest mała, stara hiszpańska część miasta. Plac Hassana II otoczony jest kolonialną architekturą, w tym ratuszem oraz sądami. Znajduje się tam również Hotel La Belle Vue i dawny konsulat Hiszpanii. Niedaleko placu znajduje się latarnia morska, z której roztacza się ładny panoramiczny widok na plażę i Ocean Atlantycki.

Plaża jest szeroka i malownicza, chociaż nie nadaje się do pływania ze względu na silne fale i kamienisty brzeg. Surfing jest tu popularną aktywnością, więc możesz sprawdzić swoje umiejętności lub wziąć zdecydować się na kilka lekcji.

W pobliżu plaży warto zobaczyć dziwną konstrukcję – budynek zwany statkiem na klifie, który służył jako Sekretariat Hiszpańskiej Marynarki Wojennej.

Wstęp

Tiznit, miasto w południowo-zachodnim Maroku, ma bogatą historię sięgającą XVII wieku. W 1881 roku sułtan Moulay Al Hassan założył Tiznit jako bazę, z której mógł sprawować swoją władzę nad zbuntowanymi plemionami berberyjskimi na południu. Zbudował imponujące mury miejskie a strategiczne położenie miasta przy szlakach handlowych przyczyniło się do jego rozwoju. 

Miasto był świadkiem powstania ruchu oporu kierowanego przez Moulaya Ahmeda Al Hiba Maa Al Ainine (Błękitnego Sułtana) w 1912 r. Przy wsparciu plemion Susu i Sahary poprowadził on armię w kierunku Marrakeszu, ale ostatecznie został pokonany przez Francuzów. Po tym schronił się w Antyatlasie, gdzie kontynuował swoje działania aż do śmierci z powodu choroby w 1919 roku.

Tiznit słynie z wyjątkowej architektury, charakteryzującej się wałami zbudowanymi w celu ochrony miasta. Medyna, labirynt wąskich uliczek i zaułków, słynie z tradycyjnego marokańskiego rzemiosła, szczególnie z produkcji srebrnej biżuterii. Nazwa miasta wywodzi się z języka berberyjskiego i oznacza „zamek”, co nawiązuje do jego warownego charakteru. 

Jak dotrzeć do Tiznit?

Można dolecieć na lotnisko Al Massira (AGA) w Agadirze i dalszą podróż kontynuować autobusem lub taksówką. To około 100 km i 1,5 godziny jazdy . Sprawdź swoje połączenia na 12go.com.

Osobom preferującym niezależność polecam wypożyczenie samochodu w Click’n’Go Car Rental. Bardzo przyjaźni goście i łatwy kontakt na WhatsApp. Wynajmowałem od nich Renault Clio na cały miesiąc i dostałem niezłą cenę.

Kiedy przyjechać?

Najlepszy czas na wizytę w Tiznit to wiosna (od marca do maja) i jesień (od września do listopada), kiedy pogoda jest łagodna i przyjemna. Lato może być dość gorące, a zima przynosi chłodniejsze temperatury, szczególnie w nocy. Wybór wiosny lub jesieni zapewni komfortowy klimat do korzystania z pobliskich plaż i zwiedzania miasta i okolic.

Gdzie się zatrzymać?

Mój nocleg w Tiznit był raczej spontaniczny i zaraz po przyjeździe rozglądałem się za hotelem z przyzwoitymi recenzjami. Hotel Restaurant Patisserie Amoudou oferuje ładne, przestronne, czyste i dobrze wyposażone pokoje za jedyne 200 MAD. Bardzo przyjazny personel i monitorowany parking. Mają też restaurację i piekarnię.

Ile czasu zaplanować na zwiedzanie?

Tiznit to małe miasteczko, więc spacer po nim nie zajmie więcej niż kilka godzin. To dogodne miejsce na przystanek pomiędzy Parkiem Narodowym Souss-Massa a plażą Lagzira lub Sidi Ifni.

Co warto zobaczyć w Tiznit?

Błękitne źródło

Legenda głosi, że kobieta o złej reputacji, Lalla Zninia, zatrzymała się tutaj, aby odpocząć na ówczesnej zwykłej pustyni. Przez następne trzy dni intensywnie żałowała swojego niegodziwego postępowania, a Bóg był pod takim wrażeniem, że okazał przebaczenie i źródło wody wytrysnęło tuż pod jej stopami. Dziś źródło przypomina płytki basen, wokół którego wypoczywają ptaki i mieszkańcy.

Almassjid Alkabir

Wielki Meczet w Tiznit z minaretem najeżonym drewnianymi słupami został zbudowany w stylu meczetów Sahelu. Legenda głosi, że to tutaj gromadzą się dusze zmarłych. To miejsce kultu jest zamknięte dla wyznawców innych religii niż islam.

Kasbat Aghanaj

Ogromna twierdza z XIX wieku. Drzwi były otwarte, więc mogłem za darmo wejść do środka i zobaczyć odrestaurowany wewnętrzny dziedziniec, ale nie ma tam nic więcej do zwiedzania.

Bab Lachmis i Bab Tarwga

Zabytkowe bramy miejskie szczególnie ładnie wyglądają o zachodzie słońca. Bab Tawga prowadzi w stronę pól uprawnych i oazy.

Co zobaczyć poza miastem?

Park Narodowy Souss-Massa

Rezerwat przyrody powstały w 1991 roku, zajmuje powierzchnię 33 800 hektarów. Położony jest pomiędzy Agadirem na północy i Sidi Ifni na południu, pokrywając obszary wybrzeża, wydm, bagien i stepów.

Występuje tu ponad 300 gatunków roślin i ponad 30 gatunków fauny, w tym antylopa oryks i gazela dorkaska, a także lisy i dzikie koty. Co więcej, w parku przyrody Souss Massa żyje największa na świecie kolonia ibisa łysego, a tereny podmokłe stanowią przystanek dla wielu innych ptaków wędrownych.

Więcej w osobnym poście TUTAJ.